«… Eş ama ters, var olan ancak ulaşılamayan, derinlikli ancak yüzeyden ibaret bir görüntünün mekânı olarak ayna, insanın isterse yükleyebileceği atıflar için günlük hayatın içinden
bir nesne olmakla ilgi çekiyor… »

Farklı bilgi teknolojileriyle geçmişte sadece sınırlı sayıda seçkinin ayrıcalığı olan arşivleme, sıradan doğumluların hayatlarının olağanlığı içine
nasıl yerleşir?

Zımparalamanın sonucu gelen bedensel yorgunluğun verdiği haz, zamanla marangozluğu bir yaşam biçimine çevirebiliyor. Bir masayı dört bacak
ve bir tabladan ibaret görememek,
en-boy-yükseklik dışında onlarca boyut fark etmek ve ahşabı çok sevmek...

IKEA sayesinde adını duyduğumuz
huş ağacı, mobilya tasarımında gerçekleşen organik form devriminin baş aktörü. Pek çok kültürde yeniden doğuşla ilişkilendirilen ve destanlarda yeri olan ağacı, denilen o ki insan
beş duyusuyla birden hisseder.

Fitness gurusu Müller’in 1904 tarihli kitabında tanıttığı 15 dakikalık egzersiz programı, öylesine popüler olur ki fiziksel egzersiz, tedavi ya da sağlıklı yaşam için gerçekleştirilen bir pratikten bir tüketim kültürü motifine dönüşür.

Sırf eski eşya kullansak diye düşünüyor insan. Ama geçmiş yükü ürkütücü. Üretiminden pazarlamasına, hangi eşyada nahoş bir yük yok ki? En iyisi kullanılan eşyayı minimuma indirmek, ister istemez birikiyorlar üstelik.

ABD’de siyahların polis tarafından öldürülme anı kayıtları çoğaldıkça, bunları kim, hangi yöntemle çekiyor ve nasıl dağıtıyor soruları öne çıkıyor. Kitlesel isyana meydan verecek güçte olan tapelerin hakikat içerisindeki yeri.

Var olan merkezi düzen senelerdir artan miktarlarda karşılıksız para basıyor
ve kendi çöküşünü geri dönülmez bir şekilde kesin kılıyor. Dünya üzerindeki 7,5 milyar insanın, topu topu 5-6 bin firavunun kölesi olması kader değil.

Yedi bölge, 400’den fazla etkinlik,
dev fuarlar, sayısız sergi, tonla marka, 100 binlerce ziyaretçi, dört madalya.

M. Craft büyük hayallerle gittiği Los Angeles’dan, hiç hayal etmediği ıssız çölün ortasına düşüyor. Hiçbir amacı olmadan yaptığı kayıtları, anlamlı bir bütüne —Blood Moon’a— dönüştürüyor. M. Craft değil bir odaya, çöle sığmıyor.

Efsane restoran elBulli’nin yaratıcısı Ferran Adrià, elBulli müşterilerinin de yemeğin yapımına katıldığını söylüyor. Bu katılımın ne koşullarda ve nereye kadar olduğu kadar, ne anlama geldiği de spekülasyona açık.

Aheda Zanetti’nin Burkini’sinin, smokin ve bikiniyle paylaştığı hikâye örgüsü.

Avrupa ve Amerika’daki mahkemeler, finans ve teknoloji şirketlerine
milyar dolarlık cezalar yağdırmaya devam ediyor. Yeni sürüm ticaret antlaşmaları, vahşi batının iki yakasını bir araya getirebilecek mi?

« Metropol tüm bileşenleri farklı yeğinlik seviyelerinde aktif ve afektif olan dinamik bir kompozisyon […] öngörülemeyen ve ucu açık bir süreç. »

« … ve babaannem de cam gözleri olan siyah tilkisini tayyörünün yakasına takıp Beyoğlu’na çıkmayı sevdiği için ve
beni de yanına katmaya bir itirazı olmadığı için ve ben de Beyoğlu’ndan tabii ki büyülendiğim için ... »

İpuçları: Football mu soccer mı? Kaleci Albert Camus, Hawking’ten mükemmel penaltı tavsiyesi, Borges, İstanbul’da futbol rüyası, Nick Hornby, Monty Pyton

Projenin tasarım süreci, bu kez inşaat mühendisliği üzerinden inceleniyor. YBT ofisinde, Mühendis Yusuf B. Tımbır’la yapılan söyleşide, ayrıca mimar inşaat mühendisi ilişkisine de değiniliyor.

Zamanla sömürüye dönüşmüş doğayla ilişkimizi, yeniden karşılıklı bir yardımlaşma ilişkisine çevirmek için kullanılabilecek Prometheusvari
bir pratik olarak vegan yemek tasarımı. Halkçı vegan mutfakla, yüksek vegan mutfak arasında denge kurulabilir mi?

Cepsiz cübbe, güçlü ve bağımsız bir üniversitenin önemi, town versus gown meselesi, Oxford’dan alınmış filler,
her şartta kendileri için yaşanır medeni bir dünya kurmayı başaran İngilizler
ve kardeşin iyi gelmesi.

Richard Skinner’ın, Erik Satie’nin hayatının gerçek biyografik ayrıntıları üzerine kurgulanmış novellası
Kadife Bey ve Satie’nin 152 notadan ibaret ve “840 kez art arda çalmak için” bestesi Vexations üzerine notlar.

Manifold’un Ağustos’ta gerçekleştirdiği font tasarımı atölyesine dair notlar
+ Dokümantasyon videosu

Bağdat Caddesi’ndeki birikememe olgusu hem var olanın neredeyse esamesi kalmayana dek süpürülmesine varacak kadar güçlü, hem de yeniye
ve moderne olan ilginin bir göstergesi olarak tezahür etmekte.

Geray Gençer’in bugüne kadar tasarladığı bine yakın kitap kapağı arasından yüz tanesini seçip bir araya getirmiş olduğu Yüz: Doğan Kitap arşivinden yüz kapak tasarımı başlıklı kitabı üzerine.

« Kocası geldi, masanın pencereye yakın tarafına oturdu, hiçbir şey söylemeden en üstteki kitabı aldı. Aslında, dedi kocası, hayatta herkes kitap, defter kaplıyor, ölüm gibi kesin bir gerçek bu, sadece kendi defterini ve kitabını kaplamıyor, o kadar. Bu sene, önce … »

Janet Murray’in anlatıbilim ve oyunlar arasında kurmaya çalıştığı paralellik, oyun çalışmalarının ilk hararetli tartışmasına yol açtı. Yoksa, Espen Aarseth’in ileri sürdüğü gibi oyunlar hikâye değil, sadece oyunlar mı?

Sosyal medyanın hayatın daha önceleri “mahrem” sayılabilecek alanlarını
halka açmasıyla, sırf selfie çekmek için makyaj yapmak ve giyinmek,
artık hiç de şaşılası bir şey değil.

En son moda startup’lar, başka türlü ilgin-alakan olmayan bir davacıya mali destek sağlayarak, olası tazminattan bir pay elde etmen için sana aracı oluyor. Peki, kimi ‘destek’leyeceğine nasıl karar vereceksin?

Başarılı tekno-kapitalistler artık siyaset-dışı toplum liderleri. Onların mekân ve kentle ilişkili girişimlerini anlamalı, çünkü teknolojik inovasyonun önünde engel olacak şeylerin özenle dışarıda bırakıldığı kentler peşindeler.

« ... darıdan pişmiş pasta yerler, yani darı lapasını pekçe pişirüp ellerinde top top edüp ıssı ıssı yerler. » Evliya Çelebi

Bir şey sergiye dönüşürken nasıl
bir çerçeve oluşturulabilir?
… İçeriği var edenler, mevcut, gerçek, keşif, bilgi, deneyim, statü kazandırma makinesi olarak sergi, ezber yorumlar, popüler ve nostaljik olanın gücü? ...
Her şey sergi olmalı mı?