Venedik’te yağmurlu bir kış gecesi. Vivaldi’nin Dört Mevsim’inin çalındığı
bir konser. Akşam akşam içe oturan nedensiz, belli belirsiz bir sıkıntı.
O gece yaşanan ‘şıp şıp’lı bir hikâye.
Ve tutulan bir söz.

Gövdelerin yenilendiği, gözden geçirilip yoklandığı, bakılıp tazelendiği ve
insanın gelişmesi ve şahsiyetinin teyit edilmesi adına kişisel tefekkür için yalnız bırakıldığı mimari mekân.

« Bazı toplumlar hatırlamak ister.
Biz ise, daha çok unutmaya meyilliyiz. Can acıtıcı olaylardan, kayıplardan sonra hafızamızı da bilerek isteyerek yok ediyoruz. »

Yakası yerlilik/millilik/özgünlük karışımı tartışmalardan kurtulamayan
her şeyiyle ‘çakma’ kabul edilen bir marka: Tek ve Çok sergisinin “özgün kopyalar” kavramı çerçevesinde, sergide yer alan Anadol’un hikâyesi.

Bir tasarımcının boş bir kitabı deneyimlemesindeki kişisel farklılığın, kitap nesnesiyle kurulan ayrıcalıklı
bir ilişkiye yol açması ve kitabı
tüm anlam olasılıklarına açabilmek için, kitabın kendi dışında hiçbir şeye aracı olmamasının yollarını araması.

Bu haftanın konusu, yüksek gelir saplantısı ile ‘eski günler geri gelecek elbet’ beklentisi arasında sıkışmış perakende alanları. Ana caddelerdeki boş dükkânlar niye boş kalıyor da,
bir türlü dolmuyor?

« Hatırladıkları, onu, o yapanlardı, bunlar olmadan boş bir dolap gibi olacağını da iyi biliyordu. Sadece bazen ona ağır ve fazla düzensiz geliyorlardı. Asıl istediği üst üste ve yan yana düzgün yerleştirebileceği saklama kaplarına sahip olmak ve bunları ... »

İpuçları: Underground New York Public Library, İstanbul Okurken, CoverSpy, Subway Reads, BookCrossing, “Küçük Ücretsiz Kütüphane”, The Last Book

Anita Sarkeesian’ın Feminist Frequency projesi; başta oyunlar, popüler kültür ürünlerindeki kadın temsillerine dair geliştirilen eleştirel yaklaşımlar
ve ‘maço’ olmayan oyunlar üzerine.

X-ışınıyla, içerisiyle dışarısı arasındaki klasik ilişkiyi tersyüz eden yeni bir mimari kurulmuştur, bitmek bilmeyen görünmez akışı gözleyen sayısız ekranımızla birlikte bugün hâlâ içinde yaşamakta olduğumuz bir mimari.

Google ve Zalando’nun ortak projesi Project Muze, tamamen dijital bir moda tasarım sürecinin ilk deneyini yapıyor. Projenin iddiası, kullanıcıyı ilham kaynağı olarak kullanarak, onun zevk ve tercihlerine göre bir tasarım üretmek.

Tasarımcılarla yapılan bir anketin verileriyle yapılmış kitap üzerine notlar.

Jiping Wang yapımı iPal, San Jose’deki robotik fuarında dikkatleri üzerine çekti. 91,5 santim boyunda ve göğsünde tablet bilgisayar taşıyan robot üç-sekiz yaşları arasındaki çocukları oyalama konusunda ustalaşmış.

«… Eş ama ters, var olan ancak ulaşılamayan, derinlikli ancak yüzeyden ibaret bir görüntünün mekânı olarak ayna, insanın isterse yükleyebileceği atıflar için günlük hayatın içinden
bir nesne olmakla ilgi çekiyor… »

Farklı bilgi teknolojileriyle geçmişte sadece sınırlı sayıda seçkinin ayrıcalığı olan arşivleme, sıradan doğumluların hayatlarının olağanlığı içine
nasıl yerleşir?

Zımparalamanın sonucu gelen bedensel yorgunluğun verdiği haz, zamanla marangozluğu bir yaşam biçimine çevirebiliyor. Bir masayı dört bacak
ve bir tabladan ibaret görememek,
en-boy-yükseklik dışında onlarca boyut fark etmek ve ahşabı çok sevmek...

IKEA sayesinde adını duyduğumuz
huş ağacı, mobilya tasarımında gerçekleşen organik form devriminin baş aktörü. Pek çok kültürde yeniden doğuşla ilişkilendirilen ve destanlarda yeri olan ağacı, denilen o ki insan
beş duyusuyla birden hisseder.

Fitness gurusu Müller’in 1904 tarihli kitabında tanıttığı 15 dakikalık egzersiz programı, öylesine popüler olur ki fiziksel egzersiz, tedavi ya da sağlıklı yaşam için gerçekleştirilen bir pratikten bir tüketim kültürü motifine dönüşür.

Sırf eski eşya kullansak diye düşünüyor insan. Ama geçmiş yükü ürkütücü. Üretiminden pazarlamasına, hangi eşyada nahoş bir yük yok ki? En iyisi kullanılan eşyayı minimuma indirmek, ister istemez birikiyorlar üstelik.

ABD’de siyahların polis tarafından öldürülme anı kayıtları çoğaldıkça, bunları kim, hangi yöntemle çekiyor ve nasıl dağıtıyor soruları öne çıkıyor. Kitlesel isyana meydan verecek güçte olan tapelerin hakikat içerisindeki yeri.

Var olan merkezi düzen senelerdir artan miktarlarda karşılıksız para basıyor
ve kendi çöküşünü geri dönülmez bir şekilde kesin kılıyor. Dünya üzerindeki 7,5 milyar insanın, topu topu 5-6 bin firavunun kölesi olması kader değil.

Yedi bölge, 400’den fazla etkinlik,
dev fuarlar, sayısız sergi, tonla marka, 100 binlerce ziyaretçi, dört madalya.

M. Craft büyük hayallerle gittiği Los Angeles’dan, hiç hayal etmediği ıssız çölün ortasına düşüyor. Hiçbir amacı olmadan yaptığı kayıtları, anlamlı bir bütüne —Blood Moon’a— dönüştürüyor. M. Craft değil bir odaya, çöle sığmıyor.

Efsane restoran elBulli’nin yaratıcısı Ferran Adrià, elBulli müşterilerinin de yemeğin yapımına katıldığını söylüyor. Bu katılımın ne koşullarda ve nereye kadar olduğu kadar, ne anlama geldiği de spekülasyona açık.

Aheda Zanetti’nin Burkini’sinin, smokin ve bikiniyle paylaştığı hikâye örgüsü.

Avrupa ve Amerika’daki mahkemeler, finans ve teknoloji şirketlerine
milyar dolarlık cezalar yağdırmaya devam ediyor. Yeni sürüm ticaret antlaşmaları, vahşi batının iki yakasını bir araya getirebilecek mi?

« Metropol tüm bileşenleri farklı yeğinlik seviyelerinde aktif ve afektif olan dinamik bir kompozisyon […] öngörülemeyen ve ucu açık bir süreç. »

« … ve babaannem de cam gözleri olan siyah tilkisini tayyörünün yakasına takıp Beyoğlu’na çıkmayı sevdiği için ve
beni de yanına katmaya bir itirazı olmadığı için ve ben de Beyoğlu’ndan tabii ki büyülendiğim için ... »

İpuçları: Football mu soccer mı? Kaleci Albert Camus, Hawking’ten mükemmel penaltı tavsiyesi, Borges, İstanbul’da futbol rüyası, Nick Hornby, Monty Pyton

Projenin tasarım süreci, bu kez inşaat mühendisliği üzerinden inceleniyor. YBT ofisinde, Mühendis Yusuf B. Tımbır’la yapılan söyleşide, ayrıca mimar inşaat mühendisi ilişkisine de değiniliyor.