Lovecraft’in evreni felsefi sorunsallarla etkileşim içerisinde üretilmiş, kendine has düşünsel altyapısı olan ayrıksı bir korku evreni. Mimarlıkla, yapılı çevreyle ve mekânla kurulan ilişkilerin altında yatan gariplikleri ön plana çıkarıyor.

Sistem karşısında direniş alanları olma potansiyeli taşıyan yaratıcı endüstriler, ironik bir şekilde, emeği neo-liberal projenin arzusuna göre dönüştürdüler.

On sekiz yaşında evden uzakta yenilen piyazın, bir mimarlık tarihi dersinin temelini oluşturma hikâyesi. Her yerde evdeki piyazı aramak ne anlama gelir?

Herkesin iyi ahlak timsali kesildiği
bir dönemin politik sıkıntılarına karşın kadın, görünen dünyada daha fazla var olabildiğinde, had bildirici felaketlerin de belirmesi pek şaşırtıcı değil.

John Berger’in Görme Biçimleri kitabı hem içeriği, hem de tasarımı nedeniyle görsel kültürle ilgilenen herkes için önemli. Kitabın gerek tasarımının gerekse ‘kapak gibi olmayan kapağının’, 1972 yılındaki ilk basımından bu yana uğradığı değişim, düşünmeye değer.

Türkiye’de savaş algısıyla gelişen resmi söylemi, toplumsal psikolojiyi ve siyasal dönüşümü, dönemin propaganda ürünlerinin görselliği üzerinden okumak.

İpuçları: Tokyo, New York, Paris, Viyana, Bükreş, Moskova, Haruki Murakami, Subway Reads, Life Underground,
Otto Wagner, grafiti, Massimo Vignelli, Martin Kippenberger, Luc Besson

Bir hastanede muazzam güzellikte
bir tablo. Hemen altında boş bir sedye. Karanlık bir havada yayımlanan bir albüm: Douglas Dare’in Aforger’ı. Kurgunun içindeki gerçeğin, gerçeğin içindeki kurguya dönüşmesine dair ve hayallerin her şeyi katlanılır kılmasına.

Anne olmak zor. İnsan çocuğuna ne öğretmeli? Kendi inandığı değerlerin kabul görmediği bir yere uyum sağlasın diye uğraşıp durmalı mı? Yoksa sıradanlaştırıcı ‘tek torna eğitimin’ getirdiği uyumu kabullenmeli mi?

Amerikan medyasının liberallerden
yana taraf tutmasının sonu, başkanlık seçimleriyle birlikte geldi. Geleceğe değil, günümüze ayna tutan Black Mirror dizisi özelinden, Trump sonrası hâl
ve gidişata dair genel bir bakış.

Bilge Friedlaender’ın Arter’de açılan “Sözcükler, Sayılar, Çizgiler” adlı sergisindeki işlerde formlar temsil etme yetilerinden sıyrılıp somutlaşıyor;
uzam kâğıtta ve kitapta plastikleşirken noktalar, çizgiler ve geometrik formlar, hacim kazanıp zarifçe dans ediyorlar.

Toplumsal güç dengelerinin insan vücudu üzerindeki kontrolü ile, bu kontrol üzerine verilen mücadeleye dair moda sektöründe tartışılan konular.

Bir apartman dairesinin verili prensiplerinin radikal bir şekilde yeniden düşünülmesi. Hejduk, insanı mekânı icat ederek yaşamaya zorlar.

İpuçları: Les Temps modernes, Stack, medya inkübatörleri, bağımsız dergiler, gerçekten bağımsız olmaya çalışan dergiler, indie furyası

« Rüya,
insanın yanında taşıdığı
bir yerdir …
Rüya sizi
eninde sonunda
öldürür. »

2055 yılında, artık gelecekteki hayatlara da temas edebilen bir tasarımcının 10 üssü eksi 43 saniyede aklından neler geçer?.. Peki, bu soruyu ve olası cevabını hayal eden tasarımcı neler düşünür? İfade aracı olarak
neden diyagramı tercih eder?

Toplumun gözüne güzel, estetik
ve doğru olarak gelen her tür yapıyı ve anlamı yeniden sorgulamaya çağıran glitch, yıkıcı tavrıyla kendinden öncesini bozup, ortaya yeni bir yapı çıkartıyor; yapıta yeni bir anlam kazandırıyor.

1980’lerin sonrasında ortaya çıkan kimlik siyasetleri ve mikro-politikalar sonsuz bir sorumluluğu kabul etmekle alakalı. Sonsuz sorumluluk ise
hayal kırıklığından bağımsız olamaz. Felsefe de bu hayal kırıklığı ile başlar.

« Barınmanın temel ihtiyaç ve hak olmasının yanında, insanlar evleriyle bütünleşirler, kimlik kazanırlar,
birlikte yaşamayı öğrenirler.
Medeniyet mimariyi getirdiği gibi, mimarlık da medeniyeti getirir. »

Hem turizm deneyiminin ihtiyaç duyduğu tarihselliği, hem de gerçeküstü bir lezzet ilavesiyle her yaştan insanın ilişki kurabileceği bir peri masalı yaşatmayı vaat eden taklit yerlere dair.

İpuçları: Marshall McLuhan, Gutenberg Galaksisi, Claude camı, mediascape, Henri Lefebvre, kapitalizmin ritmi,
7/24 mücadele, internet haritası, zaman-mekân, The Clock, gözetleme

Sistemin çarkları içine girmeme arzusu ve ‘otelmotelpansiyonrestorankafebar-açma-içgüdüsü’. Güneyde çok bohem, mütevazı bir pansiyon. Koca bir ineği tek elle çökertebilen Pembe. Müşteri odaklı hizmet anlayışı. Belgeleriyle,
beş arkadaşın iş kurma hikâyesi.

Kendine has, yeni ve eşi benzeri olmayan işler için, cesaret gerekiyor. Tasarlama ve üretme hâlinin neyi,
nasıl yaparım sorularının ötesine geçmeye ihtiyacı var. İnsan derdi olan, inandığı bir konu üzerinde çalıştığında, cesareti getiren nedeni bulabiliyor.

Çamlıhemşinlilerin, ekonomik zorluklarla başlayan Rusya’ya göç hikâyesi, Anadolu’ya yeni bir kültürün
ve yeni tatların gelmesine, pastane kültürüne aşina İstanbul’da ise
var olanın zenginleşmesine yol açıyor.

« Uzun uzun emayenin lacivertini tarif etmeye çalıştı, bilindik emaye laciverti değildi, daha çok Buco Bleu boğaz ağrısı ilacınınkini andırıyordu, fakat katiyen Pelikan sabit mavi mürekkep rengi değildi, belki o anlamda Parker’in
Quink mürekkebine daha yakındı. »

ve gölgedeki yeni kuşak moda şehirleri

Vatandaşlar kızgın, yüz binlercesi
“istifa et” diye toplanıyorlar.
Başkan “kendimi affedemiyorum” diye sesleniyor: Ama nafile… “Git, git artık git!” sesleri arttıkça artıyor.
Güney Kore ve başkanı üzerine…

Nesli tehlike altındaki Caretta caretta türü deniz kaplumbağaları için
1987 yılında yürütülen ve Türkiye’nin
ilk büyük çevreci eylemi sayılan başarılı sosyal kampanya üstüne söyleşi.

İpuçları: Elements of Architecture, Peter Eisenman, konfor, güvenlik, sürdürülebilirlik, kırık pencere teorisi

Endüstri devriminin demir ve petrolden sonra üçüncü önemli hammaddesi olan kauçuğun, dekorasyon dergilerindeki
ya da hafızalardaki salon imgelerinde
izi görünmeyen karanlık bir hikâyesi var: Amerika ve Asya’nın yerli halklarının kâbusu Kauçuk Patlaması.

Isaac, evin bodrum katından başladığı savaşta, sayısız düşmana karşı kendini göz yaşlarını kullanarak savunurken, pek çok şey rasgele belirleniyor,
çünkü oyunu oluşturan her bileşen için farklı denklemler kullanılıyor.

« Büyük harfle Tarih’in ıskaladığı
ya da uğramaya üşendiği vasıfsız ve sessiz bir düzlük olarak hayal ediyorum [Flanders’ı] —en azından biri kenarına
o ördek şeklindeki büyük, beyaz
binayı dikene kadar. »