« Biz, tüm bir insanlık olarak
her şeyi unutmaya, hafiflemeye,
yok olmaya hazır mıyız? »

« Aslında burası bir dolmendi.
Zamanın izlerini yok ederek yol almaya alışmış bir memleketteki çoğu semt gibi, zaman izlerini ancak kısa aralıklarla elinde tutabilen o semtteki tam yerini de söylemeyeceğim. »

İletişim kurma aracı olarak yazı
ve konuşma kullanmayı reddeden ve etkileşimsiz video sekansları barındırmayan Inside, kullanıcıyı
ilgisi dağılmaksızın ekran karşısında nasıl tutabiliyor; ona nasıl yine de sinematik bir deneyim yaşatabiliyor?

Entelektüel popülizm, her karmaşık düşüncenin, herkesin anlayacağı şekilde anlatılabileceğini ve basit bir dilin anlamı da basitleştireceğini iddia eder. Oysa karmaşık düşünceleri anlamanın yolu, düşüncelerin ortaya çıktığı
sürece odaklanmak.

Bir mimarın ilk uygulama deneyimi. Kızıldeniz ile sonlanan bir çöl.
Çölün ortasında yapı yapmak… Beklenmedik sonuçlar doğuran bir hafriyat. Yeraltında bilinmeyen şeylerle karşılaşmak. Programlananla yaşanan arasında örtüşmeyen şeyler.

Nispeten yaratıcı bir alanda çalışan biri, iyi de bir geliri varsa niye işini bırakır
ve yeni serüvenlere açılır?
The Almost Impossible Thing başlıklı kitabı Nisan başında çıkacak olan
Başak Ağaoğlu anlatıyor.

İki grafik tasarımcı arasında 1972’de gerçekleşmiş, önemini ve güncelliğini koruyan tartışmanın aktörleri üzerine.

« Bir an epeydir hiçbir şey olmadığını fark etti, sanki saatlerdir buradaydı
ve zaman durmuştu, onun haberi yoktu. Böyle kıpırdamadan durmaya
devam ederse gerçekten zamanının duracağına inanmaya başlamıştı. Aslında hiçbir acelesi yoktu... »

Arrival’a ilham veren kısa hikâye
“Story of Your Life”da dil, farklı zaman çekimleri arasında hareket ederek, okura bilinen dizisellik ve doğrusallık kabulleri dışında (ve filme uyarlanması zor) bir okuma deneyimi sunuyor.

Oyun oynama tecrübesinin kendisini
bir ifade şekli olarak sunan, kesin bir anlatısı olmayan ve hikâyenin kurulması tamamen oyuncunun bulduğu ipuçlarını yorumlamasına bırakılmış, bulmacalarla dolu bir ada macerası üzerine.

“Araştırıcı çizgilerin birbirlerine temas edişleri, kronolojik akışı umursamayan ruhdaşlıklar, bir ışık çakımı gibi beliren bağlantılar”, Maçka Sanat Galerisi’nin net ve tanımlı 10 × 10 cm karoları, Mengü Ertel ve Aliye Berger.

Geçtiğimiz yılın popüler liste konularından biri de kadın mimarlardı. Çeşitli web siteleri farklı başlıklarla kadın mimarları listelediler.
Bu tür listeler ‘göz ardı’ ettirdikleriyle, yarardan çok zarar veriyor olabilir.

Washington’daki kadınlar yürüyüşüne katılanların kolektif bir görsel duruş sergileyebilmeleri ve katılamayanların da duruşlarını belli edebilmeleri için düşünülmüş pembe ve köşeleri
kedi kulağı benzeri şapkalar üzerine.

Spike Jonze’un hayatında ‘çakma’nın anlamlı bir yeri var. Bu playlist, kabaca Being John Malkovich öncesi, 1990’ların ‘orijinal’ Jonze’u ve o dönemin müzik videoları ve kısa film üretimi hakkında.

Ayaklı teraryumlarda en rahat yaşayabilen bitkiler eğreltiotlarıydı ve Kraliçe Victoria dönemi İngiltere’sinin en popüler ev bitkileriydiler.
Yeni Zelanda ragbi takımının formalarını da süsleyen bitki, dinozorlardan bile önce dünyada var olmaya başlamış.

Nesnelerle iletişime inanan tasarımcı Meriç Kara için doğru tasarımın özü, malzemenin, formun, zamanın, şartların, fikrin potansiyelini değerlendirmek ve harekete geçirmek. Tasarım kâğıtta bitirilebilir mi?

Bu şehri diğer birçok Avrupa ortaçağ kentinden ayıran küçük fark, çok sayıda meydanın birer sokakla ortadaki yola bağlanması. İlk bakışta algılanmayan
bu sistem acaba geçmişteki başka
bir düzenin kalıntısı olabilir mi?

Yalan söylemek ve yalan
karşısındaki tepki ve tepkisizlik
bir iktidar ilişkisi tanımlıyor.

Yeni Amerika’da rüzgâr gibi geçen
bir hafta sonrası, Adaptasyon’un konuğu Onur Sönmez. Zor zamanlarda, akıl sağlığını korumak için ne yapmalı? ABD’de havalimanlarında neler oluyor? Otomobil teknolojisi nereye gidiyor?

Marcel Duchamp 20. yüzyılın sanat ikonu pisuarın müellifi olmayabilir.
Kimi araştırmacılar Fountain’ın Elsa von Freytag-Loringhoven’ın işi olduğunu iddia ediyor. Sanat dünyası ne kadar hazır bir kadın ‘öncü’ye?

« Direnişi tek bir hedefe yöneltmek,
onu merkezileştirmek ve tekleştirmek isteyen tüm çağrılar, kendi ideallerindeki biçime uymayan tüm niyetleri değerden düşürmeye çalışır. »

“Fikirler düşünmek için değil
yaşamak içindir.”
—Malraux

İstanbul–Bodrum otobüs yolculuğu.
Bir bahar sabahı, güneş yeni doğmuş. Şoför çok şen, radyoya laf yetiştiriyor, muavine iş buyurup espriler yağdırıyor. İstanbul’a dalgıç okulundaki basınç odası için gitmiş süngercilerle şoför arasında derin bir muhabbet başlıyor.

Grafik tasarımcılar arasında tabelacılık yapma hayali sık rastlanan bir hayal olsa da, Bürkan Özkan bu hayali gerçekleştirebilen az sayıda tasarımcıdan biri. Tabelacı dükkânının, yaşamak ve çalışmak için tercih ettiği Balat’a yakıştığını düşünüyor.

Hayaller, kim tarafından çekildiği bilinmeyen bir fotoğrafın, fotoğrafçısı olabilir. Sufjan Stevens’ın kaybettiği annesini ve üvey babasını sığdırdığı albümün başlangıç noktası belki de böylesi bir fotoğraftır.

Fillerin uğur getirdiği, kırık eşyaların da uğursuzluk getirdiği söylenir.
Bu durumda kulakları kırık bir fil için ne denilebilir? Peki ya, yazara ‘Püçüçtüç’ koleksiyonunu hatırlatan peçetelik filin işlevi görünenle mi sınırlıdır?

Cizreli bir mucidin 13. yüzyıl başında kaleme aldığı ve kopyalanıp 1700’lerde Avrupa’ya taşınana kadar
sahipsiz kalan dünyanın ilk robotik kitabından Mechanical Turk’e…

Mahrem, fiziksel bedenle sosyal olarak kabul edilebilir, görülen, arzulanan beden ideali arasındaki çatışmayı mesele edinen ve işinin merkezine kadın bedenini koyan Minna Palmqvist’e dair.

Erken internet çocuklarının yeni öğrendikleri teknolojiyle kurdukları ‘melez’ ilişki üzerine: internetin dehlizlerinde yabancılarla sohbet etme dürtüsü, kişisel blogların bütününde kolektif bir günlüğe dönüşmesi, internette bir iz bırakmaya dair istek...

2016’nın başlarında, yeni bir logo görünür oldu. New York Metropolitan Sanat Müzesi’nin logosuydu bu.
Güçlü bir tepki görmek için neredeyse yalvaran, küstah ve cesur bir tasarım olduğu için, ağzının payını aldı.