Hayat başa çıkılamayacak denli zorlaştığı zamanlarda, yıllar evvel yazılmış günlükleri okumak
işe yarayabilir mi? “Peşimizi bir süre daha bırakmayacak gibi görünen
ve bitmek bilmeyen bu hengâmenin” içinden iyi şeyler çıkarılabilir mi?

‘Anlaşılmanın ve anlaşılırlığın umursanmadığı dönemlerde’ yedi ülkeyi gezen bir serginin dev afişi üzerine.

Mahalle bir dekor değil. Sürekli değişir. İnsanlar gelir geçer. Dükkânlar açılır kapanır, eğilimler değişir.

Unutmamak, unutturmamak üzerine kurulu şehir Berlin ve üzerine sürekli güzel hayaller kurulan nostaljik şehir İstanbul... Geçmiş daima bugünden daha iyi mi gerçekten; yoksa hafızanın inkârı, bir yandan da değişime karşı
bir direnç mi?

Kendisini ahlak düzlemi üzerine değil, etik düzlemi üzerine yerleştiren Gummo’nun karakterlerini özneler
değil, atmosferik zarflar, çekimsiz
fiiller oluşturuyor.

Libya’da bir yeni mezun. Tobruk’ta şantiye. Sokaklarında bırakılmış bozuk arabalardan kepenkleri neredeyse hep kapalı dükkânlara, toz içinde bir şehir. Haftanın altı günü sabahın altısından akşamın altısına kadar çalışma.
Cuma günleri tatil.

Multimedya sanatçısı Brendan Fowler, Amerikan seçim sistemindeki kusurları göz önüne sermeyi hedefleyen projesi “Election Reform” ile, bozuk sistem hakkında seçim dönemlerinden
bağımsız sürekli bir tartışma ortamı oluşturmayı amaçlıyor.

Arredamento’nun 300 sayı ve 27 yılı geride bırakan yayın hayatının retrospektifini sunan sergi vesilesiyle derginin mimarlık ortamına katkısı
ve dönüştürdükleri üzerine.

Eskilerde yaşananların izleri silinmeye çalışılsa bile, mekânlar tanımadığımız insanların anılarını hatırlatabiliyor.

« Biz, tüm bir insanlık olarak
her şeyi unutmaya, hafiflemeye,
yok olmaya hazır mıyız? »

« Aslında burası bir dolmendi.
Zamanın izlerini yok ederek yol almaya alışmış bir memleketteki çoğu semt gibi, zaman izlerini ancak kısa aralıklarla elinde tutabilen o semtteki tam yerini de söylemeyeceğim. »

İletişim kurma aracı olarak yazı
ve konuşma kullanmayı reddeden ve etkileşimsiz video sekansları barındırmayan Inside, kullanıcıyı
ilgisi dağılmaksızın ekran karşısında nasıl tutabiliyor; ona nasıl yine de sinematik bir deneyim yaşatabiliyor?

Entelektüel popülizm, her karmaşık düşüncenin, herkesin anlayacağı şekilde anlatılabileceğini ve basit bir dilin anlamı da basitleştireceğini iddia eder. Oysa karmaşık düşünceleri anlamanın yolu, düşüncelerin ortaya çıktığı
sürece odaklanmak.

Bir mimarın ilk uygulama deneyimi. Kızıldeniz ile sonlanan bir çöl.
Çölün ortasında yapı yapmak… Beklenmedik sonuçlar doğuran bir hafriyat. Yeraltında bilinmeyen şeylerle karşılaşmak. Programlananla yaşanan arasında örtüşmeyen şeyler.

Nispeten yaratıcı bir alanda çalışan biri, iyi de bir geliri varsa niye işini bırakır
ve yeni serüvenlere açılır?
The Almost Impossible Thing başlıklı kitabı Nisan başında çıkacak olan
Başak Ağaoğlu anlatıyor.

İki grafik tasarımcı arasında 1972’de gerçekleşmiş, önemini ve güncelliğini koruyan tartışmanın aktörleri üzerine.

« Bir an epeydir hiçbir şey olmadığını fark etti, sanki saatlerdir buradaydı
ve zaman durmuştu, onun haberi yoktu. Böyle kıpırdamadan durmaya
devam ederse gerçekten zamanının duracağına inanmaya başlamıştı. Aslında hiçbir acelesi yoktu... »

Arrival’a ilham veren kısa hikâye
“Story of Your Life”da dil, farklı zaman çekimleri arasında hareket ederek, okura bilinen dizisellik ve doğrusallık kabulleri dışında (ve filme uyarlanması zor) bir okuma deneyimi sunuyor.

Oyun oynama tecrübesinin kendisini
bir ifade şekli olarak sunan, kesin bir anlatısı olmayan ve hikâyenin kurulması tamamen oyuncunun bulduğu ipuçlarını yorumlamasına bırakılmış, bulmacalarla dolu bir ada macerası üzerine.

“Araştırıcı çizgilerin birbirlerine temas edişleri, kronolojik akışı umursamayan ruhdaşlıklar, bir ışık çakımı gibi beliren bağlantılar”, Maçka Sanat Galerisi’nin net ve tanımlı 10 × 10 cm karoları, Mengü Ertel ve Aliye Berger.

Geçtiğimiz yılın popüler liste konularından biri de kadın mimarlardı. Çeşitli web siteleri farklı başlıklarla kadın mimarları listelediler.
Bu tür listeler ‘göz ardı’ ettirdikleriyle, yarardan çok zarar veriyor olabilir.

Washington’daki kadınlar yürüyüşüne katılanların kolektif bir görsel duruş sergileyebilmeleri ve katılamayanların da duruşlarını belli edebilmeleri için düşünülmüş pembe ve köşeleri
kedi kulağı benzeri şapkalar üzerine.

Spike Jonze’un hayatında ‘çakma’nın anlamlı bir yeri var. Bu playlist, kabaca Being John Malkovich öncesi, 1990’ların ‘orijinal’ Jonze’u ve o dönemin müzik videoları ve kısa film üretimi hakkında.

Ayaklı teraryumlarda en rahat yaşayabilen bitkiler eğreltiotlarıydı ve Kraliçe Victoria dönemi İngiltere’sinin en popüler ev bitkileriydiler.
Yeni Zelanda ragbi takımının formalarını da süsleyen bitki, dinozorlardan bile önce dünyada var olmaya başlamış.

Nesnelerle iletişime inanan tasarımcı Meriç Kara için doğru tasarımın özü, malzemenin, formun, zamanın, şartların, fikrin potansiyelini değerlendirmek ve harekete geçirmek. Tasarım kâğıtta bitirilebilir mi?

Bu şehri diğer birçok Avrupa ortaçağ kentinden ayıran küçük fark, çok sayıda meydanın birer sokakla ortadaki yola bağlanması. İlk bakışta algılanmayan
bu sistem acaba geçmişteki başka
bir düzenin kalıntısı olabilir mi?

Yalan söylemek ve yalan
karşısındaki tepki ve tepkisizlik
bir iktidar ilişkisi tanımlıyor.

Marcel Duchamp 20. yüzyılın sanat ikonu pisuarın müellifi olmayabilir.
Kimi araştırmacılar Fountain’ın Elsa von Freytag-Loringhoven’ın işi olduğunu iddia ediyor. Sanat dünyası ne kadar hazır bir kadın ‘öncü’ye?

Yeni Amerika’da rüzgâr gibi geçen
bir hafta sonrası, Adaptasyon’un konuğu Onur Sönmez. Zor zamanlarda, akıl sağlığını korumak için ne yapmalı? ABD’de havalimanlarında neler oluyor? Otomobil teknolojisi nereye gidiyor?

« Direnişi tek bir hedefe yöneltmek,
onu merkezileştirmek ve tekleştirmek isteyen tüm çağrılar, kendi ideallerindeki biçime uymayan tüm niyetleri değerden düşürmeye çalışır. »