Eşofmanlı, şortlu, mayolu, incir yapraklı ve hatta bazen yapraksız erkekler. Güzel bedenini yarıştıran sıradan
ama ‘efendi’ olarak addedilen insanlar. Sistemin bekçisi efendiler. Dünyada olup bitenden haberdar, ulusalcı
ve geleceği inşa edecek kahramanlar.

« Rasgele bir araya gelmiş izlenimi uyandıran, doğrusal bir okumayı imkânsız kılan, herhangi bir yerden başlayarak içinde kaybolunan aşırılık belgeleri, Fatih Albümü, Mnemosyne, Documents, Barok Aşırılık... »
Mehtap Serim’in kitabı üzerine.

« Alsancak’ta iki katlı, gizli odaları
ve çatısıyla eski bir ev. Evin içinde
bir kitap sergisi. Serginin açık kaldığı süre beş gün. Kitapların yapıldığı zaman aralığı sekiz yıl. Sergilenen kitapların toplam sayfa sayısı 3.273. »

Kahvaltıda yiyeceğiniz peyniri seçmek siyasi bir karar. Geleneksel dünya, siyasetin olmadığı yer. Çünkü,
bir kararı vermek için en azından önünüzde iki seçeneğin olması gerekir.

« ... baldırlarım gergin, burun deliklerim titrek ve ayaklarım 42 numara /
soluk soluğa 0,6 saniye ve 54 santim ediyor her adımımda / Gideceğim yolun kaç kilometre olduğunu bilebilseydim / oraya ne zaman varacağımı da hesaplayabilirdim ... »

Mekânsal, fiziksel üretimlerin hepsini mimarlık üzerinden okumak mümkün mü? İnsanın yaratma gücü ile kendine kurduğu yaşam alanının içerdiği yapma bilgisi mimarlığa dair midir? Yoksa mimarlık onun etrafında üretilen
fikirler mi? H. Cenk Dereli’ye mektup.

Her şey mümkün, ve mümkün olan her şey önemli. Basit olan da, etkileyici olan da, aynı derecede önemli. High Hazels’ın Weak Sun beşliğinin kapak fotoğrafı da, Biri’nin dikkatini çekebilecek kadar basit. Ancak basitlik, kendi içerisinde büyük nedensellikler barındırabilir.

Blockchain teknolojisi güvenli ve aynı zamanda açık olması nedeniyle
kendine özgü bir ahlak anlayışı içeriyor. Dağıtık çalışan bu teknoloji günün birinde merkezi para sistemlerine yerel alternatifler oluşturmakta kullanılabilir.

Bağımsız tasarımcıları, alternatif markaları ve hatta lüks ürünleri
fiziksel mekânda ‘takipçileri’ ile buluşturan pop-up’lar, tüketici ile samimi bir bağ kuran, yüksek enerjili, geçici ve popüler mağazalar.

Farklı kullanıcılara, farklı zamanlara, farklı durumlara uymak, esnek olmak için neredeyse kaçınılmaz bir yöntem.

Dünya Hikâye Anlatma Günü vesilesiyle anlatılar gözden geçiriliyor: Siyasi liderlerden uluslararası şirketlere
iyi bir hikâyesi olmayan ‘şey’ kalmadı.
Tüm teknolojik gelişmelere rağmen, hikâyeler nasıl daha da önem kazanıyor?

Neredeyse kırk yıl İstanbul’da çalışmış ressamın işleri üzerine.

Antilop, ilhamını bilim, sanat ve mimariden alan bir yeni medya ajansı. Refik Anadol, Maurizio Braggiotti,
Efe Mert Kaya ve Serkan Arslan’ın kurduğu ajans, etkileşimli tasarım, görsel/işitsel performans ve veri görselleştirme alanlarında iş üretiyor.

« Meydanların ve bu Meydan’ın da
bir olasılık olduğunu, orada birlikte durulabilmek için de var olduklarını kabul etmek gerek. Kimseyle birlikte durmak arzum olmadı öyle fazla,
itiraf etmeliyim. »

« Herkes kadar dil, herkes kadar sözlük var bu dünyada. Hepsi salınıyor oradan oraya. Birbirlerine değdikçe anlam kazanıyorlar, birbirlerine değdikçe zenginleşiyorlar. Gelen, sözcükleri elinde; giden, sözlüğü hep cebinde. »

Kötü kuramların güzel ispatları, kuramların da ispatları kadar güzel olduğuna inandırıyor insanı. Oysa
güzel ispatlar, kuramların kötülüğünü saklıyor. Bilişim bunun örnekleriyle dolu. Teknolojiyle ilişkimizi yeniden tanımlamakta yarar var.

Tasarım yaparken insan beyni ne yapıyor, nasıl prosedürler uyguluyor olabilir? Bu konuda bilimsel olarak
ne söylenebilir? Evrimsel bir grafik tasarım programı üzerine.

Bir futbol takımının şampiyonluğunun bir kentin hayatı için ne demek olabileceğinin en uç ihtimalleri gerçekleşti Leicester’da. Kapitalist futbolun bu ‘tesadüfi’ eleştirisi,
uzun süre ilham verecek.

Şehrin ve müziğin Manifold’da ayrı bir yeri var. Bu playlist, San Diego ve Seattle üzerinden müzikle belirli bir ilişkinin nasıl kurulduğu hakkında, hem de San Diegolu müziğin bir tür hikâyesi.

« Bahçe de kelimelerden oluşuyor gibiydi. Ev sahibinin kelimelerini ve bahçe işini alanın kelimelerini ayırt etmek mümkündü, üzerinde hiç konuşulmamış yerler de belliydi. Büyük bir bölümünü karısı konuşmuş olmalıydı, son sözü ev sahibi söylemişti. »

Bilimkurgu yazınının alttürlerinden cyberpunk’ın en belirgin özelliği, sibernetik ve bilgi teknolojilerinin aşırı gelişmiş, öte yandan hayat kalitesinin düşmüş olduğu bir yakın gelecek hayali. Yakın geçmişin cyborg tahayyülleri
ve bugün ilişkisi üzerine.

Yaşanan ekonomik değişimin dünyanın farklı yerlerinde benzer sarsıcılıkta hissedildiğini gösteren iki etkileyici film, popüler kültürün sisteme direniş alanı olabileceğini düşündürüyor.

Rize’de, küçük bulduğu evini 15 metre uzunluğunda bir konsol eve dönüştüren Bilal Atasoy, ev fikrini konsol yapılara dair bir beceriyle birleştirmeyi nasıl düşündü? Hangi bellekten beslendi?
Bu yaratıcı eylemin filizlendiği bellekten şüphesiz çok şey öğrenilebilir.

Bu haftaki konuklar, “Olmaz Öyle Saçma Şey!” adlı YouTube kanalı aracılığıyla sinemaya dair hurafeleri çökerten
İlker Canikligil ve Nazım Yılmaz. Nasıl Oscar kazanılır öğrenmek için, 2017’nin bu kült video serisini izlemek lazım.

‘Ten rengi’ olarak kimin teninin renginin kabul edildiği ve/ya konuştuğumuz dillerin anlam dünyasında kimlerin ‘norm’ kabul edildiği üzerine.

Ne çiftçi ne de sütçü. Ama fotoğrafçı. Dâhiymiş, haberi olmadı. Üç kuruşluk fotoğrafları NY galerilerinde servet oldu. Ölümünden 50 yıl sonra, kendisi değil ama imgesi Oscar’a aday oldu.

Pek çok kişi için sümüklü, kıllı bir sebze olan bamya Afrika kökenli bir sebze. Karayiplere ve Amerika’ya 1700’lerde kölelerle birlikte getirilmiş ve özellikle Louisiana mutfağında kendine önemli bir yer edinmiş. Osmanlı tarihinde de ilginç bir çekişmenin parçası.

Hem kusursuzluğun ve merkezin,
hem de her tür kusuru içerecek kadar geniş ve kapsamlı olmanın, merkezden kaçmanın mümkün olduğuna dair inancın simgesi olarak beyaz.

Yerleşim, kırsal bir alanda, bir adanın üzerinde küçük bir köy büyüklüğünde. Taşıdığı toprağın renginde, geniş
bir nehirle çevrili. Merkezinde çok büyük bir yapı ve sistematik bir düzeni var. Hangi şehre bakıyoruz?

Hayat başa çıkılamayacak denli zorlaştığı zamanlarda, yıllar evvel yazılmış günlükleri okumak
işe yarayabilir mi? “Peşimizi bir süre daha bırakmayacak gibi görünen
ve bitmek bilmeyen bu hengâmenin” içinden iyi şeyler çıkarılabilir mi?