« Kalıp koleksiyonuyla mimarlık
bence çok iç içe... pozitif nesneyi tasarlayan biri olarak negatifi görmek muazzam bir his doğrusu. »

Doğada pazartesi yok. Aşk var, çaresiz. Dolmuş mu taksi mi belirsiz araçlar. İnsanın termostatı, pek enteresan. Kimileri çocukluktan, kimileri pek tuhaf insanlar. Karnavalı olmayan bir kültürün karnavalı: İstanbul Maratonu.

Arşivler kişi ve kurumların ideolojik meşruiyetini sağlayan şeyler.
Anarşiv, Zeynep Sayın’dan bir önerme: Arşivin varlık nedeninde gedik açan, arşivi arşiv yapan koordinatlarının dışında; ama kendi tanıklığının da, imkânsızlığının da farkında bir şey.

Robotlar kendilerini insandan ayıran
her testi geçtiklerinde ne olur? İnsanın tahakküm arzusunun sonu var mı?

Üç harflilerin en korkulusu GDO’ların sırlarını meydana çıkaran biyoteknoloji podcast serisinin konuğu yine
Orkan Telhan. Şekerden üretilen plastikten ‘insan gen-etiğini’ değiştirmeye kadar pek çok konu.

Dünyada yazıldığı gibi okunduğu sanılan Türkçe dışında başka bir dil yok.
Yeni çağda dil, sadece insanlarla değil makinelerle kurulan iletişim açısından da önemli. Öte yandan Türkçe ideolojik nedenlerle kontrol edilmeye çalışıldıkça zenginleşebilecekken tükeniyor.

« Birçok dolmakalem vardı dolapta, onları bir rafa dizmişlerdi, belki
kırk tane vardı, hiçbiri onun kaybettiği kalem değildi. Demek ki, diye düşünmüştü, okulda kalemini kaybedip bunu dert etmeyen bu kadar öğrenci vardı, çok zengin olmalıydılar. »

Bauhaus, Cocteau Twins, Pixies…
1980 yılından 90’ların başına dek albüm tasarımından müziğe, üretilen her ne ise, onun sadece bir meta olmaması için direnen 4AD’den müzikler.

Sonsuz manzara barındıran İstanbul’a dair, çeşitli araçlarla her an yeniden
bir manzara kurulur. Buna rağmen İstanbul manzarası denince, akla
ilk gelen tarihi yarımada silueti olur.
Bu siluetin diğer İstanbul manzaraları üzerine kurduğu iktidar kaçınılmaz mı?

İlk kış misafiri. Yeterli mi battaniyeler? Ayvalık'ta Hasat Şenliği. Koşulları eşit başlamamış çocuklara elveren bir derneğe destek kampanyası. Koşmak sadece bacakların yaptığı bir eylem değil. Kampanyacılığın başı sonu,
ha lüfer için ha bebekler… bir maraton.

Hip hop çevrelerinde keeping it real
sıklıkla kullanılan bir deyim
—adeta bir tavsiye.
Peki, nedir bu gerçek olmak meselesi?
Bir insan ne yapınca gerçek oluyor?

Kapanan onlarca dükkânın hayaleti arasında Beyoğlu Sineması’na sığınmak. Sinema seyircisini ailesi olarak gören
ve sinemayı filmden öte yaşayan
yer göstericisi Ali Abi’yi dinlemek.

Sayısız yaşantıya ev sahipliği yapan
bir metropol olarak vücut:
“[…] tüm bileşenleri farklı yeğinlik seviyelerinde aktif ve afektif olan dinamik bir kompozisyon […] öngörülemeyen ve ucu açık bir süreç.”

Latince ismi Monstera Deliciosa olan devetabanının adı canavar pençelerini çağrıştıran yaprakları ve çok lezzetli olduğu söylenen meyvesinden geliyor. Yapraklarının delikli yapısı nedeniyle İsviçre peynirine de benzetilen bitki sanatçıların da favorisi.

Meriç Öner ve Melis Cankara ile, mimarla işveren arasındaki kritik ilişkiyi ve iletişimin ürüne nasıl yansıdığını tartışmaya açan araştırma sergisinin, temel kavramları, yapım süreci
ve tasarımı üzerine söyleşi.

Çoklu mecra içeren performanslarının gereksindiği her alana bulaşan, yapıt
ve izleyici arasındaki mesafeyi açan,
son derece soğuk ama kanlı bir icracı.

İlk kez biri Sis’in kâğıtlarına bakar.
Kışa girerken bir derin temizlik.
Sular durulmayacak, zira tarihte derin çentikler var. Bu vakitte, bu coğrafyada, nasıl sıktığını bildiğin arkadaşlarının yağını eve getirebilmek çok güzel.

Bir adanın ucunda, denize doğru yarımada olarak uzayan bir şehir.
Farklı zamanlarda, farklı kullanıcılar
için gelişen ve geliştirilen yerleşim dokularına sahip. Bunca farklı kullanıcı hangi şehirde iç içe yaşıyor?

Her şeyin altüst olup dünyanın yeniden şekillendiği tekinsiz ve tehlikeli 1930’lar, belki de uzak bir geçmiş değil.

Hayatlarımıza ve yaşadığımız kente dair duyduğumuz heyecanlar, yaptığımız keşifler ve yarattıklarımızın kent yaşamını ve dolayısıyla hayatlarımızı zenginleştirme ihtimali üzerine.

Adaptasyon’un bu bölümünün konuğu Orkan Telhan. Gıda tasarımının biyoteknoloji içerisindeki yeri, Telhan’ın muz ve simitle yaptığı çalışmalar, maya ile fermantasyonun geleceği serinin
ilk bölümünde öne çıkan konular.

İstemli olarak aç kalmak ya da bırakılmak son derece politik bir seçim ya da uygulama. Öte yandan tokluk
ya da yemek üretimi de iyimser
ve uzlaşmacı bir politik eylem alanı.

Avrupa başkentleri arasında halen
en ucuzlarından biri olması, Berlin’e göçü artırıyor. Getto gözüyle bakılan mahallelerin dönüşüme girmesi de
ev bulmayı zorlaştırıyor. Ev konusunda sürekli uyanık olmak önemli.

Yazdan kalma günler bunlar. Mevsimlik komşular. Sinir bozucu bir su deposu ve hidrofor. Ve Defne elini kaptırır. Bazen bırakabilmek gerek. Beyrut: Man’oushe, za’atar, bir dolu ağaç, olağanüstü evler ve ima ettikleri yaşam biçimleri.
Gitmeli herkes, bir ufuk bulmaya...

Yerde durmak veya bir yüzeye sabitlenmek yerine, asılabilecek,
her yönden görülebilecek ve
kavanoz kapaklarından dokunmuş, alışılmadık bir kilim nasıl tasarlanır,
nasıl uygulanır?

Boom, kitap nesnesine tasarlanacak bir yüzey olarak bakmak yerine, onu anlatı kurgulayabileceği mimari bir yapı olarak görüyor. Kitaplarında içerikle formu birbirinden ayırmak söz konusu değil.

Lisedeyken biri elektronik müzik denemeleri yapan, diğeri punk tutkunu iki arkadaşın yıllar sonra tesadüfen birbirlerini bularak kurduğu
Bob Moses’ın Days Gone By albümü ve ağrı dindirebilme potansiyeli üzerine.

Biz (görsel olarak) kimiz?
+
Bilgi vermesi de beklenen
bir grafik ürünün birincil önceliği daima kolay okunabilir olmak mıdır?
(Beş grafik tasarımcı yanıt veriyor.)

Değişik şehirlerde pek bilinmeyen, gidilmeyen adreslerde sürprizli müzelerle karşılaşmak üzerine: Stockholm Ulaşım Müzesi,
Malmö Çikolata Müzesi,
Kopenhag İşçi Müzesi
ve Amsterdam Kedi Müzesi.

Kuram ve pratiği birbirinden
ayrı görmediği gibi akademisyenliği, sanatsal üretimi ve aktivizmi de birbirinden ayrı şeyler olarak değerlendirmeyen belgesel sinemacı
ve akademisyen: Can Candan.

Herkes birbirini süzüyor. Taksi hırsızları ve bir tür performans. Herkesin birbirinde aradığı bir cevap var. Öldürmeyen arızalar, farklı usuller
ve farklı tecrübeler. Hakkaniyet,
onur ve iyi bir ekmek: Daha haysiyetli bir medeniyet inşa etmenin başlangıcı.

« Farklılıkların çakıştığı noktaları, ayırıcı sınırlar olarak değil, zenginleştirici eşikler olarak görebilsek keşke. »