« Asıl cehalet, tanrının hiçbir kanıtı olamayacağına inanmak. Bense, en azından kâğıt üstünde ya da hayal dünyasında bir kanıtın var olabilme ihtimalini reddetmiyorum. Fakat, bunun da fiziksel dünyada imkânsız olduğuna bir o kadar da eminim. »

Kadın tasarımcıların kayboldukları yerler, özgünlük, 30’un altında
30 kültürü ve Aleyna Tilki üzerine
Kibele Yarman’la ikinci ve son kayıt.

« Bu mekânda gelecekten konuşmak, gelecek için kaygılanmak veya öngörülerde bulunmak hoş karşılanmıyordu. Anafikir, o an birlikte olmak, bir sigara tellendirerek iyi vakit geçirmek ve bundan zevk almaktı. »

B-tipi korku filmlerinin yapım tekniklerini kullanarak kentsel ve mimari mekânı anlamayı ve yeniden yorumlamayı amaçlayan üçüncü
atölye üzerine.

Bir uzay panteri tarafından parçalanmak, suda boğulmak, çeşitli deliklerde çok dişli yaratıklar tarafından yenmek ve her ölümü büyük bir neşeyle karşılamak… Etkileyici sinematiklerle sürükleyici bir hikâye.

“Çıkış noktam, bir işleve cevap vermiş ürünlerle ilgili tanımları unutmak ve yerine yenilerini koymak üzere bunları bozup tekrar farklı şekillerde birleştirmek,” diyen Şule Koç, kendi işinin patronu olmuş tasarımcılardan.

İnsanın hayal ettiklerini ve ahlakını gözden geçirmesine yol açan bir kitap. “Burada ve buradan ve burası üzerine… Teferruatta kaybolan çok kitap ve üretici var. Çağdaş Erdoğan’ın kitabı onlardan değil.”

Fotoğraf makinesi karşısında hangi pozda daha iyi göründüğünü öğrenen insan, fotoğraflarının günün birinde alınıp satılabileceğini düşünse acaba farklı davranır mıydı?

Adorno’ya göre mantık, ilerleme ve evrensel özgürleşmeye dayanan Aydınlanma idealleri uygulamada başarısız oldu. Ne var ki bu başarısızlık eleştirel niteliklerini yok etmiyor.

Çiçeği sadece bir gün açan vanilyanın tek tek elle polinasyonu, safrandan sonra dünyanın en pahalı baharatı olmasına neden oluyor. Her egzotik baharat gibi onun da kanlı bir tarihi var.

Teori her ne kadar halihazırda bulunan üzerinden geliştirilse de, daha çok ‘henüz gelmemiş olan’ın tahayyülünü içerir ve belki de başlı başına bir pratik olarak ele alınmalıdır.

« Anlatılan hikâyelerin... kişinin özyaşamöyküsü ile elbette doğrudan birleşmesi gereksiz... Ancak insan ürünü hiçbir şey... insandan ayrı düşünülemez; düşünülürse, insan da ürün de insanlıktan uzaklaşır... »

Demokratik mekânın ne olabileceğini, nasıl yaratılabileceğini, bunun için gerekli mevcut araçların neler olduğunu ve nasıl geliştirilebileceğini daha büyük kitlelerle tartışmaya açan gezici mimarlık sergisi üzerine.

Erivan, Sovyet dönemini tartışan yapıların, eklektik bir Batı Avrupa modernizmi yorumunun ve Doğu’nun taşının toprağının, yaşantısının içine atıldığı küçük bir evren gibi.

« [S]inemada bireysel deneyimlerin insanlarca paylaşıma açıldığı, sinema çıkışı düşüncelerin dolaşıma çıktığı bir eleştirel heyecanı istiyorum... Babylon işte bu arzumun nesnesidir, günümüzde sinemayı yeniden düşünmenin şehri... »

« Dünyada sadece 100 kitap yazılmış olsaydı ve kitaplıklar sadece 10 kitap içerseydi bile, birbirinden farklı
17,3 trilyon kitaplık kurgulayabilirdik. [...] Bu yüzden, bence misafirliğe gittiğinizde o kitaplığa iyi bakın. »

“Radio in a Bag” bilgi aktarımının önemine, otoriteye, alternatif sevmeyen tekel yapılaşmaya, korsanlara ve kapalı kutulara bir direnç gösteriyor. Üstelik bu cevapları sadece kendi şeffaflığı, netliği ve basitliğiyle veriyor.

Cappadox’un teması bu yıl “sessizlik” idi. Ancak, ne vadide mutlak bir sessizliğin içinde yürürüz, ne de sessizlik, suskunluk sadece pasifliktir. Peki, sessizlik hangi anlamlara gelir?

Türkiye’de son elli yılın modernist üretimi kırılgan bir yapıya sahip.
Yıkılan yapıların cepheleri korunup
içi boşaltılırken, ayakta kalmayı başaranların öncelikle cepheleri değiştiriliyor.

Kahveyi Yemen’den Avrupa’ya
ilk getiren Flaman bir tacir. Öğütülmüş kahvenin kaderini değiştiren de, en efektif kahve değirmenini icat eden Hollandalı bir tasarımcı.

Pride, adını LGBTQİA+ birey ve toplulukların varoluş, kimlik ve yönelimlerinden onur duyma ve bunu ifade edebilme mücadelesinden alıyor. Onur Ayı, artık markaların gözünde gökkuşağından kâr etme zamanı.

« Bugün artık hatıraları yeniden oluşturmak denen bir şey var;
her şeyin bu kadar çabuk unutulduğu toplumda hatırlamaya da gerek yok, birileri sizin için yeniden oluşturuyor
o geçmişi. »

Garip saçlar, tasarım festivalleri, çocukluk resimleri ve yanlış gerekçeli doğru kararlar... Overtttalk’un
bu bölümünde olur olmaz bir dolu
konu konuşuldu.

Bu vardiya “gelecekteki kentlerde çocukların ve çocukluğun nasıl yer alacağına, bununla beraber çocukluğun nasıl bir geleceği olacağına dair spekülatif fikirler üretti.”

Bir mimar veya tasarımcı
Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nün kitaptaki tasvirine göre acaba
nasıl bir çizim yapardı?

Cozumel’in yeme içme kültürü
kendine özgü. Taco’cular, deniz ürünleri restoranları, tavukçular ve esnaf lokantaları başka bir yeme içme ‘normal’i tanımlıyor.

1950’lerde özel günlere mahsus vitrin geleneği sürer. 1960’lı yıllar ise vitrin tarihi açısından hayli bereketlidir, vitrin tasarımı bir iş alanına dönüşür. Vitrinler artık olmazsa olmazlardandır.

Mimarlıkta tabu yıkmaktan, ezber bozmaktan bahsedilecekse işe bulaşıklardan başlamakta fayda var.

Gary Ross’un yönettiği Ocean’s 8’de ekip tamamen kadınlardan oluşuyor. Soygunun Vogue genel yayın yönetmeni ev sahipliğinde düzenlenen kostümlü
bir galada gerçekleşecek olması, moda meraklılarını da heyecanlandırabilir.

« [İ]simlerin neden ve nasıl seçildiği, ayıklandığı sadece sosyal bilimsel değil aslında veri bilimsel de bir konu. […] [A]rtık teknoloji, toplumcu siyasetin hayatın türlü türlü, yeni yeni sahalarına nüfuz edebilmesine izin veriyor. »