İnsanın yemeğini yanında taşıyabilmesi tasarruflu, sağlıklı ve özgür bir yaşam sürebilmek anlamına gelebilecekken nasıl oluyor da yoksulluk, yoksunluk ve sosyal beceriksizlikle ilişkilendiriliyor?

“Her logo kalemin üstünden uçağa kadar büyüyüp küçülebilecek bir yaklaşımla mı tasarlanmalıdır?” sorusuna Uğur Altun, Murat Miroğlu
ve Neşe Nogay işlerinden örneklerle yanıt verdiler.

Şehir nasıl tasarlanmalı? Bu metin, yatay ve dikey büyümenin olumlu
ve olumsuz yönleriyle sosyolojik ve mekânsal etkilerini ‘konut’ bağlamında tartışıyor. Merkezi ‘makine-ev’ mi; bireye özgü dağıtık tasarımlar mı?

Modayı takip etsek de etmesek de, giydiklerimiz bir tür iletişim aracı. Tam da bu nedenle “belli sembollerin anlam ve önemini gözetmek lazım. En azından, hiçbir tartışmaya mahal bırakmayan, büyük harflerle yazılmış sözcüklerin.”

Peter Pan Operasyonu ile ebeveyni ve yaşadığı yerden kopan bir çocuk ve bedeninin izlerini çamura, kuma, buza, ateşe, çimlere ve toprağa bırakan feminist bir kadın.

« Teknolojik obje dediğimiz şey salt bizim dayatmalarımızın, korkularımızın ve umutlarımızın şekil verdiği edilgen bir nesne değil; ne bir köle, ne bir mesih; [o] kendine has yaşam çizgileri olan hayatın binbir öznesinden biri. »

24 saat değişmeyen sıcaklık,
nefes aldırmayan nem, karıncalar, sivrisinekler ve beklentiler üzerine.

Gail Collins Felix Pappalardi’nin karısıdır ve Mountain’ın şarkı sözlerini yazdığı gibi albümlerini de resimlemektedir. Gail ve Felix’in pek kolay yürümeyen ‘açık evlilik’leri beklenmedik bir şekilde sona erer. Geriye işler ve cevapsız sorular kalır.

« Hoşça kal IST, uçak merdiveninde dönüp sana el sallıyoruz. »

Romantik komedinin kendini çizgi roman uyarlamalarına kaptırmış görünen Hollywood sinemasında şansı var mı? Netflix’in yeni filmi Set It Up, türe eski popülerliğini geri kazandırabilir mi?

« Asıl cehalet, tanrının hiçbir kanıtı olamayacağına inanmak. Bense, en azından kâğıt üstünde ya da hayal dünyasında bir kanıtın var olabilme ihtimalini reddetmiyorum. Fakat, bunun da fiziksel dünyada imkânsız olduğuna bir o kadar da eminim. »

Kadın tasarımcıların kayboldukları yerler, özgünlük, 30’un altında
30 kültürü ve Aleyna Tilki üzerine
Kibele Yarman’la ikinci ve son kayıt.

« Bu mekânda gelecekten konuşmak, gelecek için kaygılanmak veya öngörülerde bulunmak hoş karşılanmıyordu. Anafikir, o an birlikte olmak, bir sigara tellendirerek iyi vakit geçirmek ve bundan zevk almaktı. »

B-tipi korku filmlerinin yapım tekniklerini kullanarak kentsel ve mimari mekânı anlamayı ve yeniden yorumlamayı amaçlayan üçüncü
atölye üzerine.

Bir uzay panteri tarafından parçalanmak, suda boğulmak, çeşitli deliklerde çok dişli yaratıklar tarafından yenmek ve her ölümü büyük bir neşeyle karşılamak… Etkileyici sinematiklerle sürükleyici bir hikâye.

“Çıkış noktam, bir işleve cevap vermiş ürünlerle ilgili tanımları unutmak ve yerine yenilerini koymak üzere bunları bozup tekrar farklı şekillerde birleştirmek,” diyen Şule Koç, kendi işinin patronu olmuş tasarımcılardan.

İnsanın hayal ettiklerini ve ahlakını gözden geçirmesine yol açan bir kitap. “Burada ve buradan ve burası üzerine… Teferruatta kaybolan çok kitap ve üretici var. Çağdaş Erdoğan’ın kitabı onlardan değil.”

Fotoğraf makinesi karşısında hangi pozda daha iyi göründüğünü öğrenen insan, fotoğraflarının günün birinde alınıp satılabileceğini düşünse acaba farklı davranır mıydı?

Adorno’ya göre mantık, ilerleme ve evrensel özgürleşmeye dayanan Aydınlanma idealleri uygulamada başarısız oldu. Ne var ki bu başarısızlık eleştirel niteliklerini yok etmiyor.

Çiçeği sadece bir gün açan vanilyanın tek tek elle polinasyonu, safrandan sonra dünyanın en pahalı baharatı olmasına neden oluyor. Her egzotik baharat gibi onun da kanlı bir tarihi var.

Teori her ne kadar halihazırda bulunan üzerinden geliştirilse de, daha çok ‘henüz gelmemiş olan’ın tahayyülünü içerir ve belki de başlı başına bir pratik olarak ele alınmalıdır.

« Anlatılan hikâyelerin... kişinin özyaşamöyküsü ile elbette doğrudan birleşmesi gereksiz... Ancak insan ürünü hiçbir şey... insandan ayrı düşünülemez; düşünülürse, insan da ürün de insanlıktan uzaklaşır... »

Demokratik mekânın ne olabileceğini, nasıl yaratılabileceğini, bunun için gerekli mevcut araçların neler olduğunu ve nasıl geliştirilebileceğini daha büyük kitlelerle tartışmaya açan gezici mimarlık sergisi üzerine.

Erivan, Sovyet dönemini tartışan yapıların, eklektik bir Batı Avrupa modernizmi yorumunun ve Doğu’nun taşının toprağının, yaşantısının içine atıldığı küçük bir evren gibi.

« [S]inemada bireysel deneyimlerin insanlarca paylaşıma açıldığı, sinema çıkışı düşüncelerin dolaşıma çıktığı bir eleştirel heyecanı istiyorum... Babylon işte bu arzumun nesnesidir, günümüzde sinemayı yeniden düşünmenin şehri... »

« Dünyada sadece 100 kitap yazılmış olsaydı ve kitaplıklar sadece 10 kitap içerseydi bile, birbirinden farklı
17,3 trilyon kitaplık kurgulayabilirdik. [...] Bu yüzden, bence misafirliğe gittiğinizde o kitaplığa iyi bakın. »

“Radio in a Bag” bilgi aktarımının önemine, otoriteye, alternatif sevmeyen tekel yapılaşmaya, korsanlara ve kapalı kutulara bir direnç gösteriyor. Üstelik bu cevapları sadece kendi şeffaflığı, netliği ve basitliğiyle veriyor.

Cappadox’un teması bu yıl “sessizlik” idi. Ancak, ne vadide mutlak bir sessizliğin içinde yürürüz, ne de sessizlik, suskunluk sadece pasifliktir. Peki, sessizlik hangi anlamlara gelir?

Türkiye’de son elli yılın modernist üretimi kırılgan bir yapıya sahip.
Yıkılan yapıların cepheleri korunup
içi boşaltılırken, ayakta kalmayı başaranların öncelikle cepheleri değiştiriliyor.