Obrador artık başkan. Dünyanın en büyük şehir meydanlarından Zócalo’da yapılan törene tek başına çıkmadı. Yanında Meksika topraklarında yaşayan yerli halkların temsilcileri de vardı; üstelik hepsi kendi yerel tören kıyafetleriyle katıldı törene.

« King Kong: Adı üstünde, tarifi zor bir program. Ele avuca gelmez. Tür tanımaz. Sınır tanımaz. Zaman tanımaz. Öte yandan, kendine uygun bulduğu ‘her şey’i tanır ve benimser. Midesi geniş, gönlü ferah, neşesi yerindedir. »

Otel odaları insana tanımadığı yüzlerce insanla oda paylaşma şansı veriyor.

Sivil toplum hareketlerinin ve film sektörünün içinde değişim hedefleyen organizasyonların ödüllere etkisi yadsınamaz. Yine de Hollywood’un
en sevdiği konu Hollywood’un
kendisi olacak.

Birçok bağımsız ve ufak yayıncı sosyal medya haricinde tanıtım yapamıyor. Fotoğraf meraklısı eş, sevgili veya arkadaşa hediye alırken bazı girişimleri desteklemek mümkün.

« Algoritmaların tavsiye ettiği filmler, eleştirmenlerin yerini aldı. Netflix,
Hulu ya da Amazon Prime gibi ekosistemler de sinemateklerin yerine geçti. İşin teknolojik kısmı dışında, benim buradan çıkardığım ilk ders eğlencenin sanatı yendiği. »

« Dünyanın geri kalanına ne olmuştu? Bu içinde yaşadıkları dünya ne büyüklükteydi? Diğer soru, ihtiyaç fazlası ürünlerdi. Hesaplama yaparak bunun önüne geçmeyi planlıyorlardı. Çok iyi bildikleri bir hesap değildi bu. »

“Dolmak ya da doymak bilmeyen kocaman bir teknolojik mideyi andıran sepet, kişiyi devamlı içine yeni nesneler atmaya davet eder.” Kim marketten boş bir alışveriş arabasıyla çıkmak ister?

Kaybettiği ailesinin intikamını almaya çalışan bir silahşor olunabilen Westerado: Double Barreled hem iyi bir western hem de olabildiğince açık dünya. “Çılgın AAA fiyatlarına (ve halkla ilişkiler gürültüsüne) bulaşmadan [western] zevki yaşamak mümkün!”

Jussi Parikka ile sanat, medya ve tasarım disiplinleri bağlamında laboratuvar anlayışının çeşitliliği
ve bu çeşitliliğin neoliberal ekonomi düzeniyle ilişkisi üzerine.

« Tüketilmişse doğa, şehir bir nihai gerçeklik gibi doğa ile değiş tokuş edilmişse, darlanır insan, kaçmak ve
yok olmak ister. Çünkü böylesi anlayışsızlığı ne doğa ne de şehir
teskin edebilir. »

Retlerin getirdiği garip rahatlama. Festivallerin pitching ve work in progress platformları. Filmin kaderinde ilk gösterildiği yerin etkisi. Belirsizlik. Seyirci ve yönetmenin filmle bağı.

Kraliyet Festival Salonu’nun ve
Ulusal Tiyatro’nun tasarımlarının kullanıcı deneyimine etkilerinin ‘bilimsel’ olarak incelenmesi üzerine.

İsveç’in en büyük ikinci kenti Göteborg tasarım, zanaat ve üretimin iç içe geçtiği bir kent. Tasarım Festivali ise uluslararası bir üniversite etkinliği olmakla birlikte kent yönetimi tarafından destekleniyor.

« …neden ‘Beyoğlu ne zaman öldü’
diye tartışırken buluyoruz kendimizi? »

Bir şeyin imgesinin varlığı ile kendi mevcudiyeti arasındaki, eğer varsa,
fark ya da farklar nedir? Mettler’in “Işığın Resmi” filmi, imgeler üzerine düşünüşü itibarıyla bu ve benzeri sorulara kendince bir cevap niteliğinde.

“Derdim tasarladığım şeylerin insanların hayatına bir katkı sağlaması, onları mutlu etmesi” diyen Nazar Şigaher için tasarım bir varlık alanı. Ortağı Emre Evrenos ile, başta kendi markaları Daedalus için tasarlıyor.

Galata Köprüsü’nün lineer bir hat üzerine sıkıştırdığı, hem fikirsel
hem de deneyimsel ‘manzara’ üzerine tartışmak İstanbul ‘manzara’sının algılanışı hakkındaki söylemleri de
açığa çıkarıyor.

Proje olarak büyük ölçüde kendinden bekleneni yerine getiren dizi, afişlerin ilk kez sergilendiği Jeff Talks Peş Peşe kapsamında gerçekleşen ve 34. afişin tasarlandığı atölye ile son buldu.

Bir “fakültenin ilk tasarım derslerinin kuramsal etkinlikleri içinde, özellikle öğrencinin ve öğretim kadrosunun birbirlerine ve birbirlerinin zihnindeki mimarlık ve tasarıma dair fikirlere yönelik tepkilerini” anlatmayı deneyen video ve video üzerine.

İstanbul’un yeşil ve tarım alanları hızla yok olurken gıdaya erişim konusu da büyüyerek yeni tartışmalara alan açıyor. Kent yaşamında kaybedilen pratikler, dayanışma ağları ve yaşam biçimlerini geri kazanmak mümkün mü?

Yuvarlak cam bir masanın etrafında bir ömür geçebilir. Masanın yeri değişir arada, ama kimsenin yeri değişmez. “Mobilyalar bedensel ilişki kurduğumuz nesnelerdir ve başarılı bir ilişkinin en temel kuralı karşı tarafı anlamaktır.”

Kimi bölgelerin kaderine terk edildiği, emlak piyasasının çöktüğü ve idari birimlerin yozlaşarak işlevsizleştiği bir ‘yok evren’de kolektif üretimin imkânlarının keşfedilmesi üzerine.

Yeni bir şey söylenmeyen can sıkıcı tartışmaların hâkim olduğu bir ortamda —eleştiriden kaçınmayan, kışkırtıcı bir mimarlık ve tasarım mecrası olamaz mı sorusu üzerine— farklı söz üretme platformu olarak ortaya çıkan Kontraakt üzerine.

Türkiye’de, bir kişi hem ‘modern’ hem de ‘geleneksel’ eğilimler gösterebilir. Avrupa Yakası’nın karakterleri bu iki habitusun göstergelerini ayrı ayrı takip edilebilmek için imkân tanıyor.

Mültecilere giysi dağıtan bir merkezde, Afgan bir mültecinin arzusundan hareketle gerçekleşen fotoğraf projesinin düşündürdükleri üzerine.

Şehrin adeta her bir köşesi, sanki aynı anda gerçekleşen farklı rutinlerle sonsuz bir dönüşüm hâlinde. Güney Amerika’nın en büyük meyve sebze hali artık bir alışveriş merkezi. Carlos Gardel ise hediyelik eşyaların üzerinde.

Venedik Mimarlık Bienali Türkiye Pavyonu’nun on üçüncü ve son atölye grubu, Vardiya’nın kendisini sorunsallaştırdı, eleştirel bir bakışla süreci değerlendirdi ve üretimin nasıl belgeleneceği üzerine düşündü.

Yirmi metre uzunluğunda bir balkonu paylaşan dört oda. Komşular:
Meksikalı 60 yaşlarında bir çift,
Çin’de yaşayan bir San Franciscolu, yüksek hızlı yoga yapan mutlu adam
ve gür sesli Amerikalı.