Öfke, anksiyete, yabancılaşma… Sabit gelir ve sosyal güvenlik sağlamayan sektörler neden tüm olumsuzluklarına rağmen hızla büyüyor?

Senegalli göçmenlerin işportacılık yaptığı, Güney Korelilerin bilardo oynadığı, Yahudilerin yaşadığı sokakların Mersin’i hatırlatabildiği, ismini 11 Eylül Meydanı’ndan alan ama haritada adı geçmeyen ‘semt’ üzerine.

Farklı seslerin ortak bir terminolojiyle fikir geliştirmelerine olanak tanıyan; yurttaşları, sivil toplum kuruluşlarını ve tasarım profesyonellerini bir araya gelerek şehirlerini tasarlamaya davet eden bir eylem çağrısı olarak oyun.

« Şiirin öldüğü ya da çağın ruhuna
uygun olmayan bir sanat olduğu iddiasını seslendirme cesareti gösteren de pek yok etrafta. Ortada doğru dürüst bir iddia, argüman, beyanat yok. Şiirin hayaleti var. »

« Bir sürüngen hayvan gibi sinsi sinsi yürüyüşüyle dünyayı istilası altına alan plastik… kötü niyetli bir düşman. »

İçindeki boşluk, merdivenli bahçeye dönüştürülmüş bir yapı üzerine.

Maket yapma motivasyonu, bilinmeyen ama sezilen bir şeyle karşılaşma isteğinden kaynaklanıyor muhtemelen. Herhangi bir tasarıma ait ilk düşüncelere, en az bir uzaylı kadar yabancı olduğumuz söylenebilir.

Tom Clancy’s Jack Ryan’ın konusu küresel terör. Ancak “Ortadoğuluların hepsi kötü değildir” ve “şiddet şiddet doğurur” mesajı vermeye çalışmasına karşın Jack Ryan girdiği mayın tarlasından hasarsız çıkamamış.

Epik bir fedakârlık ve zekâyla yoğrulmuş olduğu varsayılan gizli ajanlar neden gerçekte böyle değiller? Nedir eksikleri; neden gerçekten kahraman değiller? James Bond ile Steve Jobs ya da Bill Gates arasında nasıl bir benzerlik var?

« Oy çokluğuyla ‘Kiriş’ adı verilen bir uygulamaya karar verildi… kışın akşam saat 6–8 arasında, yazın 8–10 arasında herkesin özgürce davranacağı bir uygulamaydı. Tek kuralı vardı, kendine yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapmamaktı. »

Bağımsızlık, modernlik, mekân ve zaman üzerinde hakimiyet, güç, devinim,
sürüş hazzı, başarı… Bu kavramlar, otomobile sahip olan insan açısından
bir kazanımı ifade etmekle kalmaz, toplumsal hayatın zihinsel temsili içinde otomobile yeni bir rol daha biçer.

Gerçeküstü ve minimal grafikleri, komik hikâye anlatımı ve sevimliliğinin içine yerleştirebildiği ciddi mevzularıyla ilgiye değer kısa bir oyun. Piku ile tek veya Niku’nun da katılımıyla çok oyunculu olarak ailece oynanabilir.

Birçok farklı STK günün acil konularına derin bir perspektif sunabilecek araştırmalar yürütüyor. Sayman ve Şimşek’in kitabı birçok farklı yayına örnek olabilecek nitelikte ama denkleminde bir eksik var.

İstanbul Müftülüğü’ne devredilen İstanbul Üniversitesi Botanik Enstitüsü arazisi ve Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi’ni merkeze alan araştırmayla ilişkilenen mekânlar üzerine bir dizi.

« Bu çok yeni bir durak, tarihte kırılma. İnsan, insan olmak için doğdu,
doğanın uzantısında bir duygunluğu filizlendirmek için. Kuşun uçması gibi, Homo sapiens’e de hediyesi verilmişti, hissetmek, makine bunu
kurutup geçti. »

« Bugün, mimarlık alanı özelinde eleştiriye ‘tuhaf’ bir hâller oluyor. Başlığı ile tehlikeye (yani, yoğun eleştiriye) karşı bir uyarıyı çağrıştırsa da bu metin, eleştiriye karşı mimarları uyarmak peşinde değil. »

Ana akım medyanın “Sovyet
Truman Şov’u” diye nitelendirdiği
Ilya Khrzhanovsky’nin DAU filmleri, seti,
yıllar süren çekimi, sosyal bir deneye dönüşüşü, uzunluğu ve ‘çok’luğu kadar tanıtım stratejisiyle de tartışılıyor.

777 sayfalık ve 3,8 kilogramlık
devasa bir kitap. Neil Denari, adeta zihninin kapılarını ardına kadar açıyor. “Genç mimarlar için eşi bulunmaz
bir kaynak ve ilham deposu.”

Siyasi film veya siyasi biçimde
çekilmiş film… Jean-Luc Godard’a göre bunlar iki zıt dünya görüşüne dayanır
ve çatışma hâlindedir.

Yapay sesler ve vokaller
günümüz pop müziğinde nasıl
üretiliyor ve kullanılıyor?
Teknolojik yaratıcılık, sesleri
ve sanatçıları nerelere götürüyor?

« 307’nin ışığını kapattım, tam kapıyı çekiyorum gözlerim doldu, elim
kapı tokmağında öylece kalakaldım.
Bu duyguyu bir filmden hatırladığım sonradan geldi aklıma. Oysa filmi izlerken pek de kendime yakın bulmamış, hatta hayli sıkılmıştım. »

İnsan tasarım ürünleriyle ilişkisinde ‘okur’ değil ‘kullanıcı’. Tasarım ürünlerinin okunabilmesi için onlara ayrıcalıklı bir perspektif sunmak gerekiyor. Sergi bu perspektifin kurulduğu bir mecra olabilir —eğer...

Yeni veya modern olandan kasıt nedir? Mimar, üretiminde mutlak bir bağımsızlığa sahip midir? İnsan kendi filminin kahramanı olabilir mi?

« Memlekette, kendi yurdunda yani, evinde, ocağında sağ salim bulunma isteğinin zamanla asla geri döndürülemeyecek muhayyel
bir geçmişle ilişkilendirilmesindeki garabeti […] Batı kapitalizminin günahı olarak buraya yazabiliriz. »

70’lerin içine kapalı, tutucu kültürel ortamında aynı evleri, okulları paylaşan, iş üreten ve tarihçilerin “Boston Okulu” olarak adlandırdığı sanatçılar ile bugün aynı şehrin avangard ruhları arasında organik bağ kuran bir sergi üzerine.

Melankoli karmaşık bir şey.
Katı değilse de girdiği kabın şeklini almayacak kadar dirençli. Yüzyıllardır anlamına anlam katıyor. Farklı çağlardaki tanımlarınının hepsini aynı anda içermeyi ve hatırlatmayı beceriyor.

Manifold’da yayımlanmak üzere gönderilen metin, fotoğraf, illüstrasyon, video ve ses belgelerinden beklediğimiz niteliklere ilişkin ipuçları. Revize kılavuz.

« Otobüs bu anlamda yeri sabit bir mahalleden farklı olarak aramızda dolaşan mobil bir ayrışma mekânı gibi. Fakat kendimi en çok şehirlerarası
ve şehiriçi otobüs içlerinde seyahat ederken Amerika’ya ait hissediyorum. »

Bir sahaf, bir kedi, üç fotoğraf…
Altında apartman yöneticisinin imzası olan bir not. Bir de kitap;
değişiyor dünya. Ancak dünyayla beraber insan ne kadar değişiyor?

Marketlerde poşetlerin parayla satılmaya başlanması protesto ve tartışmalara yol açmış olsa da,
poşet, torba ve çantaların işlevlendirilme biçimleri ve naylonun yarattığı ekolojik sorunlara ilişkin düşünülecek hâlâ çok şey var.