Sayısız kayıp karşısında umursamaz ve “yürek tembelliği” türünden bir melankoliye kapılmış olsak da,
enkaz-sanat-yapıtı-anıt “‘Barca Nostra’nın lafı dolandırmadan işaret ettiği kaybı görmek zorundayız.”

Modernlik bağlamında ‘öteki’ ile ilişkilenmenin problemleri Türkiye’de
ev kültüründe de gözlemlenebiliyor: Gösterişli ve gündelik yaşamdan yalıtılmış salonlarda.

Ahmet Hamdi Tanpınar’ın aynı adlı romanında tasvir edilen Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nün steampunk ve fantastik bir yorumu: “Boş Bir Oda Kendi Fonksiyonunu Yaratır” sergisinde yer alan kısa film.

1963’ten beri yayımlanan Mimarlık dergisi arşivinde, kavramlar arasındaki anlamsal ilişkiyi tartışan ve “kavram avcılığı” yaparak üç boyutlu bir dünya kuran atölye üzerine.

Met’in kostüm enstitüsünün 2019 sergisinin teması camp. Kavram, “çirkin olanın bilinçli kullanımından doğan bir estetik” veya “stilize rüküşlük” olarak Türkçeleştirilebilir. Peki, Met Gala’ya gelenler ne kadar camp?

« Sistemin ve mesleğin, […]
yaşıyor olduğu krizi görüyoruz,
fakat mimarlık öğrencilerinin yükselen sesini bir tür ergenlik atarı olarak değerlendiriyoruz… »

Bulunduğu bağlam ve yerde anlam kazanan, başka coğrafyalarda tekrar edilmesi beklenmeyen bir yapı üzerine.

Kaynağını şehri inşa edenlerin oluşturduğu bir şehir tasarım kılavuzu nasıl oluşturulur? Drawdown, eBird, GoodCityLife gibi örnekler ve HEY!
yazar buluşmaları üzerine.

« Beyaz masa örtüsü, keten peçete,
kişi başı birden fazla çatal bıçak olan yerlerde mutluluğu bulamıyorum. Oralarda mutluluğu aradığımı da pek hatırlamıyorum gerçi. »

Gramofon, Cumhuriyet’in ilk döneminde yayılır dört bir yana. “Evler yetmez, balkonlara, kırlara yayılır gramofon. Dans dershanelerinde, kahvelerde, hatta gazinolarda taş plaklar çalınır.” Sonra radyo gelir…

Şair Cihat Duman ve sanatçı
Memed Erdener’le —İstanbul’u
gezerek oluşturdukları fenomenlerle kurguladıkları sergi vesilesiyle— kötülük üzerine.

Gerçek suç odaklı yayınların ilk popülerleşmesi şehirleşme sonrası yükselen suç oranlarına bağlanıyor. Dijital teknoloji, true crime türüne yeni olanaklar sunuyor.

2016 yılında Hindistan’da, bir gecede ülke ekonomisinde dönen paranın değer olarak yaklaşık %90’ı, sirkülasyondan kaldırıldı. Bu demonetizasyon hikâyesini tersten okumak, parayı nakitten kurtarıp sanallaştırmanın önemine ilişkin ipuçlarını açığa çıkarıyor.

« Yalan, karşılıklı bir uzlaşma platformudur. Karşınızdaki hakkında
ne kadar çok gerçek bilgiye sahipseniz,
o kadar çok yalan söyleyebilirsiniz. Rekabet, yalan için ön koşuldur. Yalan, yalan olmakla birlikte, muhakkak bir gerçek zemin gerektirir. »

İnce belli çay bardakları “gündelik yaşamın katmanları arasına iliştirilmiş birer kitap ayracı gibi.” Geçmişi şaşırtıcı biçimde belirsiz bu bardaklar gerçekten Türk çay kültürüne mi özgü?

Gelip giden işlerin ve sonu gelmeyen angaryaların arasında oynanabilen,
son derece heyecanlı, tekrar tekrar oynanınca sıkmayan, yüksek tempolu, bağımlılık yapan, harika tasarlanmış, şahane müzikleri olan bir aksiyon
oyunu üzerine.

Zeynep Kayan’ın isimsiz beyaz kitabı “hayranlık, merak ve hayret duyguları arasında bir gezinti gibi […] Metin ile kendini sarmalamış bu kitabın sözele kendine güvenli sırt dönüşü onun benzerlerinden sıyrılmasını sağlıyor.”

« Vasatlığın gözlerdeki parıltıları çaldığı çağ kapını çalıyor, çatıdaysan geriye sadece gökyüzü kaldı, cesaret
o zamanlar gerekliydi, yollar aşıldı
ve gezegen kombinasyonları görülmemiş açılarda kilitlendi… »

Botanik Enstitüsü, herbaryumlar, arşivler, toplayıcılar ve Baytop ailesinin bitkilerle başlayan biriktirme tutkusuna ilişkin bilim tarihçisi Feza Günergun’la yapılan görüşme üzerine.

Hemen hemen her kıtada pek çok proje gerçekleştirmiş yeni medya stüdyosu Ouchhh’un kuruluşu ve işleri üzerine Ferdi Alıcı konuştu. “Veriyi boya, algoritmayı fırça olarak” kullandıkları enstalasyonlara ilişkin “yapay zekâyla çalışmayı çok sevdik,” diyor Ferdi.

İran’ın, gerçekleştiğini ispat etmek pek mümkün olmayan, uluslararası bir güncel dans festivali var: ‘Görünürlüğe’ her şeyden fazla kıymet verilen bu zamanda, yaşanan an ile bambaşka bir bağ kurmaya imkân veren bir festival.

“İleride ne olmak istiyorsun?” sorusu, bir çocuğu önlük yakası gibi boğabilir. Hayal kurmak zorunlu mudur ya da zorla hayal kurulur mu? İnsanın kendisiyle baş başa kalmadan bir şeyleri derinlemesine düşünmesi mümkün mü?

« Bir film, zorunlu olarak bir imge rejimini baskın çıkarabilir. Fakat her zaman diğerlerini de alttan alta, farklı oranlarda işletir. Her film, farklı düzeylerde de olsa bir kurgu, bir belge ve bir deneydir. »

« Tabuları yıkmak zordur; bu yolda dönenler, mum gibi sönenler olabilir. »

“Zorbalar yenilecek, sömürü bitecek, dünya yaşanası bir yer hâline gelecek” düşlerini ve “suya yazılı tarihi hatırlamak” üzerine.

« Nasıl ki günün bir anında okuduğumuz hikâyede bilinçaltının bir tavan arasıyla sembolize edildiğini görüyorsak, iç ferahlığının ve ahengin sembollerini de mimari yapılarda görebiliriz. »

Havuçlusundan zeytinlisine, pekmezlisinden susamlısına, arpa ya da buğday unuyla yapılmış yuvarlak, kare ya da dikdörtgen kesitli farklı büyüklükteki peksimetler… Girit’te sıkça tüketilmeleri bir tesadüf değil.

Kent hakkı bireysel bir özgürlük meselesinden öte, ortak bir dert.
Bu ortak dert kimileri için tartışmalı olsa da, kentin yaşayanlara ait olduğu gerçeğini kabullenerek yaşam alanları hakkında müşterek tartışmalar başlatmak ve sürdürmek önemli.