Dünya, Antroposen’den daha zorlu ve yıkıcı birçok dönemden geçti ve yerinde duruyor. Belki de sonu gelen insanlıktır. Şu anki tahribatın ne anlama geldiğini aklı ve bilgisiyle çözebilen insan, başına gelebilecek daha büyük felaketleri öngörebiliyor ve korkuyor.

Noah Baumbach’ın yazıp yönettiği film, bir ilişkinin taraflarının aynı deneyime nasıl da farklı baktıklarını, birbiri ile evli iki kişinin bile aynı evliliği yaşamadığını gösteriyor. Baumbach da tarafsız değil.

Spotify 2019 kullanıcı özetleri, müzik dinleme alışkanlıklarına ilişkin önemli veriler sunuyor. İnsan, New York’ta olan bitenleri ustaca anlatan Nas’ı değil de Ankara’yı iyi ifade Aga B’yi en çok dinler bulabiliyor kendini.

« Önünden geçerken tüm bunları görmüş olamazdı, bu resim onun yarattığı bir görüntüydü, gerçek değildi. Hayat onu zorladığında, herkesin
gerçek kabul ettiği hayat, aklında
bu resmin içine kaçardı. O durakta oturup beklerdi. »

« Bundan sonraki ‘yeni büyük’ şeyin
ne olacağını düşünmek eğlenceli bir uğraş. Çünkü, her ne olacaksa olsun, yeni büyük şeyin de insan ruhundaki
ve toplumsal hayattaki basit bir şeyin yansıması olacağı açık. »

Karanlık görüntülerin içinde acı veya kederin ötesinde bir gizem var. Kim bu insanlar? Fotoğrafçının fotoğrafla bir alıp veremediği var gibi. Kendi yarattığı imgelere zarar veriyor ama izleyicisine de güveniyor; mağaranın derinliklerine inen yolu bulabileceğini düşünüyor.

« Gereğinden fazla dipnotla uçurumun ucunda bunalıverdim, yarını beklememi salık veriyorlar aynı yirmi yıl önce olduğu gibi, teşekkürler, müşfik ve babacan bir kalabalık var burada, mumları yakalım, iyi niyetlerle umut şarkıları şakıyalım. »

Hakikati bulanıklaştırma riski varken, sanat hakikatin hafızasını da sisler ardına sürüklüyor olabilir mi? Her yer vicdan mekânı olarak düşünülebilir mi?

Bir beden, istemsiz çevre değişikliğinden etkilenir mi? “Sanat için hayli esnek bir kap” olarak nitelenen Richard Rogers ve Renzo Piano’nun Centre Georges Pompidou’su bedenleri ve şehri nasıl etkiledi?

Gelir, eğitim ve fırsat eşitsizliğiyle mücadelede Güney Amerikalı mimarlar, kamu yararı için ürettikleri projelerle üstlerine düşeni en iyi şekilde
yapmaya çalışıyorlar.

Semt kültür ve ekonomisinin parçası, sök-çıkar bir mimarlıkla kurulan pazarların, kaldırılarak “kültür merkezi”, “otopark” ve “semt pazar alanları” özelliklerinin hepsine sahip olduğu
iddia edilen beton israfı mekânlara taşınması üzerine.

« …o kadar karşı olmak ki, hiçbir safa ait olmamak, bağımsız deneyler yürütmek ve ne olup bittiğine bakmak, bir er olarak değil ama bir gerilla
olarak savaşmak… »

“İnsanlığın aldığı nefesi, üzerinde var olduğu gezegene şükranla iade edişinin” tarihinde önemli bir eşiğe ilişkin.

İkiz kardeşler Alex ve Marcus’un geçmişlerine ilişkin birlikte kaleme aldıkları hikâye sonrası, kardeşlerin peşine düşen yönetmen Ed Perkins’in onlarla yıllar süren çalışmasının ürünü belgesel üzerine.

« Bundan on yedi sene önce oynanmış ve büyük ihtimalle o an sahada olanlardan hiçbirinin faal spor hayatına devam etmediği bir mücadeleden
ne öğrenebiliriz? »

Her sene dünyanın dört bir yanından insanın akın akın geldiği, herkese
var olma şansı veren Berlin, iyice Türkiye’nin şehirlerinden biri gibi oldu. Duvarın ikiye böldüğü hayatlar, insanlar, ilişkiler bugün yok, ama bugün yeni duvarları var Berlin’in.

Martha Rosler’in “Semiotics of the Kitchen” adlı video işi ev kadını temsiline meydan okumak adına ‘devrediş ekonomisi’, ‘gizil/görünür alan’ ve ‘duygulanımsal emek’ kavramlarını nasıl bir araya getirir?

Melankoliklerin de zamanla büyük dertleri vardır. “Ancak onlar kendilerine dayanamayıp şimdiden kaçmak için geleceğe umut bağlamaz ya da
geçmişi özlemle ve tatlı bir hüzün eşliğinde anmazlar.”

« Tiyatro sahnesi ne boş bir ortamdan, ne nötr bir düzlemden, ne de Kartezyen bir uzaydan ibaret. Tiyatro sahnesi görünmez sayısız kuvvenin çarpıştığı aktif bir güç sahası. »

“Bir laboratuvar olarak ağız…” Monk, Herndon, Scelsi, Ono, Anderson, Bell...

“İkili cinsiyet sistemine kısa devre yaptıran” türden mizahi zarafete sahip, moda ikonu bir drag queen ile
“barok zevkleri olan Türk maçosu”
genç bir tasarımcıyı buluşturan koleksiyon üzerine.

Modern illüstrasyona ilişkin keynote; yayın illüstrasyonu, mobil oyun, çizgi roman ve çocuk kitabı illüstrasyonuna odaklanan paneller ile atölye çalışmaları sunumu üzerine notlar.

İnşası yarım bırakılmış Torre David’e yasal olmayan yollarla yerleşen
750 ailenin veya Grand Hotel’i işgal edenlerin müşterek karar mekanizmaları, bugünkü mekân üretme biçimleri için referans olabilir.

« Yaşıyor olmak, vakte dokunmak, varlığı hissetmek sızıdan başka nedir ki? İnsan olmak gamda olmak değil miydi? Neşet Usta gamdan örülmüş kaderin orta yerinde en varoluşsal endişenin mızrabıyla vurur sazına. »

Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği’nin dördüncü sergisi, 1931 yılında İstiklal Caddesi No. 310 adresinde açılıyor. O tarihte bu adreste hangi
yapı var? Yapıya ilişkin neler biliniyor? Sergi nasıl bir mekânda gerçekleşti?

Forever 21’ın iflasını açıklaması “kapitalizmin acımasızlığından usanan ve moda sektöründeki hakkaniyetsiz koşulların varlığından rahatsız” bir kesimi memnun etti. Hızlı modanın sonu nihayet geliyor mu? Sürdürülebilir modanın tek çaresi yavaş moda mı?