Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi’ni merkezine alan “Unutma Bahçesi:
Yerin Belleği, Yıkımın Topoğrafyası” araştırması kapsamında gerçekleşen ziyaretlere ve bu ziyaretlerin mekânlarına ilişkin dizinin son metni.

İmparatoriçe Theodora belki de tarihin ilk feministlerinden. İstanbul’un “gelmiş geçmiş rakipsiz en güzel binası” Ayasofya, kocası l. Jüstinyen’in hediyesi. “Bizans’ın izleri hep içimizde” ve Gritchenko’nun resimlerinde de.

Kentsel dönüşüm, güvenlikli siteler, hayatının faili olma hissini kaybetmek, doğayla doğrudan temas kuramaz
hâle gelmek ve belirlenemez
durumlarla spontane karşılaşmalara tahammülsüz bir sistem tarafından şekillendirilmek üzerine.

« Yaratmaz mı bellek de? […]
Her şimdi, nitekim, geçmişle uğraşarak, onu didikleyerek, mıncıklayarak
var etmiyor mu kendini? […] Claude, Catrine’i mi arıyordu belleğinde,
yoksa kendini mi? […] Upuzun bir
pelikül müydü onun hayatı? »

Türkiye’de ortalama radyo dinleme süresi 103 dakika. Dabadi bap baa!

Zor ama hem üretken hem de eğlenceli bir işbirliği: 2003 yılından Agnès Varda’nın ölümüne dek annesiyle birlikte çalışan Rosalie Varda ile yapılan söyleşiler, yönetmenin 2000’li yıllarına farklı bir açıdan bakılmasını sağlıyor.

« Pek çok kişinin emeğiyle tercüme edilen; tekrar tekrar okunan,
düzeltilen, üzerinde tartışılan kitaplar yayımlayacak Yort. »

Kimi zaman yatay kimi zaman dikey duran, kentin orasına burasına atılmış yataklar görmek mümkün Berlin’de. Herkesin üzerinde en az beş altı saat geçirdiği bu nesne daha ciddi düşünülmeyi hak ediyor.

Open House New York’un yanı sıra kentteki mimarlık okulları ile yabancı ülke misyonları dahil pek çok kurumun katıldığı Archtober programı, New Museum ve MoMA üzerine.

« Halk ile Ferdi Tayfur arasında ilk diyalog, halkın Ferdi Tayfur’un sesini duyamadığından yakınmasıyla başlar. Ferdi Tayfur ise bunun kendi kaderiyle bağlantılı olabileceğini halka bildirir. Halk bu ifadeye susarak karşılık verir. »

Kırmızı halıdan geçen queer,
dramatik ve cinsiyetsiz figürler
neden Batman’in yeni kötülerini oynayacaklarmış gibi geliyor?

Ütopyanın düşmanları kimler/nelerdir ve bu düşmanlarla neden savaşıyor?

Unutuş, dikkatsizlik, kamusal varoluş
ve İz Öztat’ın Askıda adlı sergisinin onu deneyimleyenlere kazandırdığı bir tür görme kabiliyeti üzerine.

« [G]rafik tasarım neden sanatın söz söyleme ayrıcalığını kullanmasın? »

Nano ölçekten kentsel ölçeğe akıllı makinelerin gelişimini, alandaki öncü çalışmaların birçoğuna yer vererek yoğun ve akıcı bir üslupla anlatan
gezici sergi Hello Robot üzerine.

Bilgisayarda unutulmuş bir dosyanın içinde bulunan bir metin. Kaktüs Kahvesi’nin onuncu yılı için hazırlanan kitap düşünülerek başlanmış sonra almış başını gitmiş. Bir çizgi romandan hatırlanan sahneden Karaburun’a, kaktüs dolu bir bahçeye…

Hollywood sinemasının yeni tür ve dillere yaklaşımı değişiyor. Film Independent Spirit Awards artık ana akım törenlere yeni bir alternatif. Çevrimiçi platformlar yarışın içinde.

Cafer Türkmen – Bilimsel Bir Yolculuğun Fotoğrafları, fotoğraf arşivlerinin yayımlanmasına ilişkin farklı tavırları tartışmak için uygun bir kitap. Türkmen’in Anadolu’ya özgü birçok hayvan türünü belki de ilk fotoğraflayan olması bu kitabı ayrıca önemli kılıyor.

« Lacan, Marx’ın mübadele değeri ve kullanım değerine musallat olmuş üçüncü bir değerden bahseder:
Kült değeri… Bu üçüncü unsur birbirine dolanmış bir süreci tetiklemek için
iyi bir manipülasyon aracıdır. »

Bir günü daha bitirmişti. Ayakkabıları tüm bir gün kadar can sıkıcıydılar. Günbatımı ise renksiz bir hayatın içinde dikkat çekecek kadar frapandı.
Binaların kara gölgeleri yutmaya
başladı günbatımını. Batan güneşi kendine benzetti.

« Aynı kenti farklı farklı şekillerde tanımaya anlamaya çalışmak sadece
söz konusu kenti anlamak değil, farklı farklı gezintilerimizin manifolduyla kenti inşa etmek, kent kültürünü
bina etmek demektir. »

Bir kuşağın kendi doğrusunu tek doğru kabul etmesi, kendinden sonra gelen kuşakları “bozuk” bulması, hayat tercihlerinin tartışma konusu olması ve bunların hip hop kültürüne yansımaları üzerine: “…Yaşlıyım / Çok yaşlıyım / Yarına kapalı bir kapıyım / Paslıyım…”

« Hepimiz kendi kurguladığımız
sanal mekânlarda var oluyoruz ve
bu zahiri ortamda kendimizi bir şekilde
var ediyoruz. Fakat asla var olan
‘biz’ ile başkası tarafından algılanan ‘biz’ aynı olamıyor. »

« İçinde gezdiğimiz bu illüzyon hiçbir şeyin farkında olmayanların hırsıyla güçlenmedi mi? Gerçeklik sanmaya başladık dar görüşle beslenen matrisi, kapandıkça coğrafya zihnimizde boğulmaya teşne olduk. »

Üzerinde farklı biçimler ve farklı büyüklüklerde delikler açılmış, çok ince bir paslanmaz çelik veya plastikten plaka. 20. yüzyıl başında geliştirilip ortasında ise yaygın kullanılan bir alet.