…ne istediğini bilenlere, bilmeyenlere, korkanlara, çekinenlere, kızanlara, elinden geleni yapanlara, ne diyeceğini bilemeyenlere, emin olamayanlara, kendini iyi hissetmeyenlere, artık devam edemeyecek olanlara, arkasına bakmayanlara ve bir cevabı olmayanlara…
Son bir yılda ardı ardına aldığı irili ufaklı darbelerle büyük açmazlara giren kolektif son büyük kırılmayla hayati fonksiyonlarını bir süreliğine kaybetmiştir. Ancak henüz nefes almaktadır. Gerek içinde bulunulan çevre ve bağlam, kurumların gevşek tutumları, gerekse inisiyatifin durumu ve ayrılanların açtığı doldurulması imkânsız gedikler, durumu içinden çıkılması çok güç bir hâle getirmiştir.
Kolektif tamamen işleyişini durdurmak üzereyken son bir çırpınışla, sanatın belki de tek ortak paydası olan direnme becerisiyle bir anlığına silkinmiştir. Buna istinaden kurumun eski ve yeni logolarının kısaca ele alınarak karşılaştırılması arzulanır. Ekibin her zaman sezgilerini işlerine kattığı bilinir. Bu da bir iş olduğuna göre aynı yöntem burada da izlenmiştir.
2013 yapımı çıkış logosu (eski) artık işlevini tamamen kaybetmiş durumdadır. Artık yeşile ve maviye doymuş renkler yitmiş gitmiştir. Yerini kızıllığa bırakmış yeğinlik kümeleri almış gözükmektedir. Yeşil ve mavi pigmentler sanki saklanmış, kendi potansiyeline içkin vaziyette dışarı çıkmak için yol aramaktadır.
Yeni logodaki kadrajda bu defa tümel bir daire tamamlanamamaktadır… Dairesel muğlak formun iç bileşenleri, yıllar içinde birbirine çarpa çarpa aşınmış, ufalmış, akabinde yontulmuş ve pürüzsüzleşmiştir. Ancak ironik olarak bir o kadar da yumuşak ve elastik vaziyete gelmiştir…
Eskisi gibi muğlak yeğinlik alanları kendi içinde devinmeye devam etmekte olup eski dinamik akışkanlığının yerini görece ağırlaşmış bir hareket almıştır. Belki genel gidişata bir refleks olarak, belki de kendine yabancılaştığından, post travmatik ve zamanda tamamen kaybolmuş…
Ne olursa olsun artık yarımdır…
Eski versiyonun video kökeni, ağaç gölgesinde yaprakların arasından sızan güneş ışıklarının üst üste bindirilmesiyle [superposition] oluşmuşken yenisi saf ateş imgesinden türetilmiştir. Ateşin yakma, yok etme gücüne sahip olduğu kadar, yeniden başlatma gücünü de bir o kadar ihtiva ettiğinin bilincindedir. Belli ki “gemiler yakılmasa” da bazı şeyler anbean yanmaya devam etmektedir. Belki de bazı umutların hakkı gelecekte saklıdır…
Bir dönem özenerek yapılmış tipografik bölüm de zamanın tanığı olarak hafif islenmiş, solmuştur. Ne de olsa üzerinden 9-10 yıl geçmiştir. Zamanın çocukları artık büyümüş, serpilmiştir.
Elbette arka plan da bu yangından nasibini almış ve kararmıştır. Web sayfasından daha net okunabilen bir siyah bant mevcuttur logonun altında… Sanki bir şeyin yasını tutar bu bant. Dönecek olan için de kapıyı arkadan sürgülemez.
Hâl böyleyken çok sayıda kişinin farklı zamanlarda emeklerinin geçtiği bu kolektifin mecazen küllerinden yeniden doğması umut edilir. Yeni logo, bugünleri gelecekten bakarak hatırlamak için uygulamaya koyulmuş bir arşiv çalışmasıdır ve bundan sonra kurumun ana iletişim nesnesi olarak var olacaktır. En azından uzunca bir “bundan sonra”.
Bu metin, inisiyatifin bir şekilde yollarının kesiştiklerine ve henüz kesişmediklerine adanmış küçük bir jesttir. Daha büyüklerini belirsiz ve yaşanmakta olan bir şimdi içerisinde bekleyiniz…
{fold içindeki imge: Yoğunluk izniyle}