Bir sahaf, bir kedi, üç fotoğraf…
Altında apartman yöneticisinin imzası olan bir not. Bir de kitap;
değişiyor dünya. Ancak dünyayla beraber insan ne kadar değişiyor?

« Bir ucundan çekilince diğeri boşta kalan masa örtüsü gibi biraz. Gezen
ne kadar topuklarını da yaralasa,
bir taraf hep açık kalıyor. »

« Anlatılan hikâyelerin... kişinin özyaşamöyküsü ile elbette doğrudan birleşmesi gereksiz... Ancak insan ürünü hiçbir şey... insandan ayrı düşünülemez; düşünülürse, insan da ürün de insanlıktan uzaklaşır... »