« [K]imi zaman zihnimizden alternatif gerçeklikliler evrenine bir kapı açılır. Evrenle duyu ötesi olan ilişkimizi duyusal imgelere dönüştürmemizi sağlayan bu kapı aynı zamanda bir aynadır […] hem kişilere ve mekânlara hem de kavramlara tutulabilir. »

Galata Köprüsü’nün lineer bir hat üzerine sıkıştırdığı, hem fikirsel
hem de deneyimsel ‘manzara’ üzerine tartışmak İstanbul ‘manzara’sının algılanışı hakkındaki söylemleri de
açığa çıkarıyor.