« ... darıdan pişmiş pasta yerler, yani darı lapasını pekçe pişirüp ellerinde top top edüp ıssı ıssı yerler. » Evliya Çelebi

Bir şey sergiye dönüşürken nasıl
bir çerçeve oluşturulabilir?
… İçeriği var edenler, mevcut, gerçek, keşif, bilgi, deneyim, statü kazandırma makinesi olarak sergi, ezber yorumlar, popüler ve nostaljik olanın gücü? ...
Her şey sergi olmalı mı?

Bir yüksek lisans tezi kapsamında
yirmi dört yıl evvel üretilen abuk sabuk fontların hikâyesi ve üretim araçlarının erişebilir olmasının tasarımcıya sunduğu imkânlar.

« Bu memlekette, bir şeylerin modernleştikçe sakilleşmesi, var olan, sahip olunan her değerin ve geleneğin derhal vazgeçilebilir olması, aslında hemen her şeyin temelsiz ve eğreti olmasıyla mı ilişkili acaba? »

Brezilyalı ‘doktor’ Sócrates’ten
Papa Francisco’nun San Lorenzo’suna…
20. yüzyılda savaştan kaçanın da,
savaş suçlusunun da gittiği kent
Buenos Aires, futbolun şenlik olarak
yaşanabildiği kozmopolit yer.

Plajlarda neyle yatılacak, gezinilecek, denize girilecek tartışması Fransa sahillerinden dünyaya yayıldı.
Devlet mekanizmasının, örtünen kişileri toplumun kıyısına iyice hapsetmesi
kime nasıl hizmet eder?

Diller/kültürler üstü bir dayanışmanın sembolü olarak görülen STIK’in
çöp figürleri, Cin Ali’nin dünyasına girseler ne olur; Cin Ali ve etrafındakiler için ne ifade eder?

— Tombili Anısına
« Eğer kediler konuşabilselerdi,
konuşmazlardı. »

Lilian Jackson Braun’un polisiye dizisi “The Cat Who...”nun kitap kapaklarını, 1999-2000 yıllarında Oğlak Yayınları için tasarlamış olan Ulaş Eryavuz’la
dizi üstüne söyleşi.

1950’lerin erkek egemen reklam/tanıtım dünyasında başarı gösteren sayılı
kadın grafik tasarımcılardan Üretmen’in kariyeri, kadınların tasarım tarihindeki yerini anlamak için önemli.

« Mesele, burayı terk etmek değil, ama onu sökmek, içeriden yemek ... »

Hem kullanım değeri olan bir nesne, hem de fetiş değeri olan bir meta olarak yemeğin de gösteri üretebileceği keşfedildi. Bu durumun toplumsal etkileri ve yol açtığı israf dikkate değer.

Basit bir gündelik olay üzerinden yola çıkarak the Amazing’in son albümüne; Ambulance üzerinden ise Frank Machalowski’nin “Monster” serisine.
Plak şirketi Partisan Records ve tasarımcı Donovan Brien ile yapılan yazışmanın getirdiği güzel farkındalık.

Bir tasarımcı adı altında markalaşmak yerine, daha anonim bir tasarım yaklaşımı izleyen ve tasarım ekibi bir kolektif olarak hareket eden Vetements, tasarımcının kendini dinlediği bir döneme geri dönüyor.

Epilepsi hastalığıyla mücadelenin bir ailede yarattığı kırılganlığa odaklanan öykü, büyümüş de küçülmüş bir çocuğun değil; yetişkin dünyasını anlamaya çalışan, dertli ve öfkeli bir çocuğun.

İpuçları: hoplayan keçiler, Mekke,
imam yasağı delmek, Seattle, şeytanın acı icadı, Bach, Jarmush, AeroPress, siyah altın, üçüncü nesil kahve akımı, Balzac, Giamatti.

Dağıtık ve merkezi olmayan bir gelecek, küresel bir imece düzeni bizi bekliyor. Tabii ki, bu geleceğin parası da,
ödeme sistemleri de merkezi olmayan ve dağıtık olmalı.

Karizmatik liderlerin ve güncel “cult”ların ekmeğine yağ
süren agnotoloji çağı. “Post-fact” dünyamızın zihinde yaptığı tahribat. Moda mı yoksa mutasyon mu?

« İlkokul yolu üzerinde içimi ürpertiyle dolduran mekânlardan biri Mazgal’dı. Kaldırımın yanında, yolun üzerinde dururdu. Üzeri, hesapça elinizle demirlerinden kavrayıp kaldıracağınız bir Izgara ... »

+ Dokümantasyon videosu

Neden dijital ekonomide geri kalıyor; sistemi adil ve güzel bir dünya yaratmak için kullanamıyoruz? Bir şeyler bizi tutuyor, bir şeyler bizi dibe mi çekiyor? Don lastiği icat edememiş olsak da, hayatı dönüştürecek dijital platformlar oluşturabilir miyiz?

Karanlık bir uzay ve küçük kare yıldızlar
dünyayı çerçeveliyor, bir rüyayı
şekilsiz bir pencereden görmekte olan
bir astronotsunuz sanki. Sadece
küllerinin arasında dans etmek için
yanmış yıkılmış plak dükkânına
geri dönen adam üzerine bir oyun.

Şanal Mimarlık’ın İstanbul Şişhane’de yer alan projesinin tasarım ve uygulama sürecinde strüktürel mimari kararların oluşumu ve çalışma yöntemiyle araçları üzerine Murat Şanal ile söyleşi.

İlk kez bu yıl hiçbir canlı görüntüsü ile
—şimdilik— karşılaşmadığımız bir olimpiyat yılındayız. Oysa, Rio 2016, yaşadığımız dünya hakkında, bir hayli fikir verecek gibi görünüyor.

Babanın kruvaze ceketi, ceket cebindeki mendili, kravatı, şemsiyesi, piposu ve cüzdanı bir çocuk için cumhuriyet anlamına gelebilir. Kalem, kâğıt, kitap, ekler pasta, granül kahve ve kondanse süt resmi tamamlar. Resimlerin farklı anlamları vardır ama babalar ıslanmaz.

Göçün nasıl bir travma olduğunu anlamak mümkün, ama yine de “nasılsın?” sorusuna, “kala-yım şükür” cevabı veren melez dil Yanyacanın
yok oluvermesini kabullenmek zor.

Savunma sanayisinin yan ürünü olarak başlayan bilgisayar oyunları,
ekonomisi dev bir sektöre evrildi.
Bu yazı Bertie the Brain’den Pokémon Go’ya mihenk taşlarına değiniyor.

Cinsellik odaklı bir hikâye ve bir fotoğraf eşliğinde paylaşılmış olan Sebastian Erraruiz’in “12 Sevgili İçin
12 Ayakkabı” projesi, cinsiyetçi erkek bakış açısı, topuklu ayakkabı, güç sembolleri, güç dengeleri ve kadının gücü üzerine düşünmeye neden oluyor.

Laurie Anderson’dan exo-tasarımcıya, insanın ölümlülüğüyle kurduğu ilişki, istek ve arzular uğruna risk almak.

İpuçları: “Ayrı dünyaların insanıyız”, siyah Pokémon, artırılmış gerçek, tweetoterapi, fantezi, depresyon, pazarlama, poké-dating, pokécology,
gönüllü teslimiyet.

« ... Türkler nükleerden, ekolojik
çevre felaketlerinden, bilimin
yanlış dönüştüreceği bir dünyadan,
psişik insani açmazlardan filan
korkmuyorlar ... bu tuhaf cesaret
üzerinde düşünmekte yarar var ... »

« Esas derdim bir yerin mitolojisi ile o yerin gerçekliği arasındaki farkı araştırmak … İzleyiciye ulaşabilmek için kabul görür resimler üretiyorum ama keskin bir şekilde ifade edilmiş olmasa da, derinlerde bir yerlerde çok şey olup bitiyor. Okumak istersen okursun. »