« [P]ratiğin parçası olsak da içinde lale satılan çiçek pazarının ‘kare kare’ çiçekçi kutularıyla, yıllardır yerinde duran ağaçların yerdeki ‘kare kare’ lale dolu saksılarla yer değiştirmesinin anlamını okuyabiliyoruz. »

Hangi kırmızı? Renk rehberi olmak üzere tasarlanmış tablolar, bir tasarımcının işini kolaylaştırıyor mu yoksa keşfedilebilecek ilişkilerin önüne geçip tembelliğe mi yol açıyor?

« Selfie’nin alternatif kullanımlarını bulabilmek önemli belki de…
kendi fotoğrafımızı çekerken dünyayı kayıt alına alıyoruz bir yandan.
Gitgide öndeki biz de önemsiz kalacağız belki ve arkada yorumlanacak
imgeler birikecek. »

“İnsanın gösteride seyrettiği şey, kendisinden saklanan eylemdir.”
Bu seyirciye dönüşmemek için kenti yeniden üretmek gerekir. Öyleyse, sokağı, caddeyi, meydanı kullan! Yürü!

« [T]üm varlıklar farklı yeğinliklere ve değişken kapasitelere sahip özneler … her varlık etrafı tarafından etkilenebilme ve etrafını etkileyebilme gücüne sahip bir aktör. Yani, canlı ve cansız ayrımı kategorik bir hata. »

Hollanda’da moda tasarımının yakın tarihini moda çalışmaları alanının
birçok bakış açısıyla birleştiren kitap,
modanın tarihine, kuramına ve
elbette Hollanda modasına meraklı olanlar için ideal bir kaynak.

Kripto para, paranın türev olduğunu hatırlatıyor. Kapitalizm borca
ve türeve nasıl ve ne kadar muhtaç? Kripto paranın olumlu ve olumsuz yanları neler?

Yanya’yı sevdirten ilk karşılaşmadaki yokluklar. Yunanistan’ın kuzeybatısında bulunan Epir bölgesinin en büyük şehri olan Yanya, diğer Yunan şehirlerinin aksine, deniz kıyısında değil.

Özgün desenlere sahip, dayanıklı,
ucuz, kaliteli, zarif kumaşlar üreterek yeni bir yaşam biçiminin ve kültürünün oluşumuna katkı sağlamayı hedefleyen Sümerbank’ın kısa hikâyesi.

Sıkışan insanların hayallerini aktaran, kaba ve terli bir müzik. Eğer birden kendinizde —karşı koyulması zor—
bir dans etme isteği hissediyorsanız, etrafınızda funk çalıyor olabilir.

Altıntaş ve Sözdinler, Overtttalk’un
bu bölümünde fotoğrafçı, sanatçı
ve akademisyen Metehan Özcan’la fotokitaplar ve Özcan’ın mesleki pratiği üzerine konuşuyorlar.

Elindekiyle yetinmek, yaşam modelini hiç değiştirmemek, sahip olduğunun
iyi olduğunu düşünmek veya önüne konulmuş hiçbir fırsat yokken çıkıp gitmek. Zor olan, oku yaydan çıkarmak.

“Arzu, hırs, öfke, hülya… Vitrine bakan birinin zihninden geçirdiklerini düşününce bazan içime korku düşer…”

« [S]anat gerçekten o kadar kuvvetli mi acaba? Sağır, dilsiz olmaya yemin etmiş bir kitleyi harekete geçirebilir mi? »

Bismayah yeni kent projesiyle konut tipi tek, yaşam biçimi tek, dünyayı anlama ve yorumlama biçimi tek yeni bir Ortadoğu şehrinin kuruluşunun başlandığı görülüyor. Yaşam bir tür ‘mühendislik’ hizmetiyle tasarlanıyor.

1988’de yayınlanmaya başladığında Amerikan televizyonlarında görünürlüğü az beyaz işçi sınıfını temsil etmesiyle övülen dizi, ekranlara döndü ve tartışmalar alevlendi.

« Belki böyle hayati bir ilişkideyken
o kutuları çöpe atmak çok ayıp olur gibi geldi, sevgilinin mektuplarını okuduktan sonra çöpe atmak gibi. »

Toplumcu ve özgürlükçü siyaset,
makine hukuku tartışmasına dair
yeni bir söz söyleyemediği gibi, bu tartışmalara dahil edilmez hâle geldi. Oysa otonom araçların trafikteki güvenliği dahil olunması gereken tartışmaların başında geliyor.

Ekonomi çökerken yarın korkusunu da yanına almıştı. İdare’nin izleri her yerdeydi. Alıkoymalar kabloların
ilk döşendiği yerlerde başlamıştı. Avukatınki gibi onlarca hikâye vardı. Mantarlar gerçekten lezzetliydi,
adam işini biliyordu.

Üç farklı hissi içeren bir söküm yardımıyla, bazen daha çok filme, bazen daha çok kitaba ve bazen de filmdeki şarkılara dair parçalı bir okuma.

« Tek hamleyle orduları yerden yere vurabilen Darth Vader, buğulu gözlerle çölde ufka bakmaktan başka pek işe yaramayan Luke Skywalker’dan
kat kat daha havalıdır! »

Ne sunacağını net bir şekilde ifade eden bir kitap. Ufak bir köyün, çevresinde şekillenen inşaat faaliyetleri sonucunda kırsal kimliğinden uzaklaşması, fotoğrafçı Seçkin Yılmaz’ın annesi
ve babası üzerinden anlatılıyor. Dereköy’deki dönüşümün on iki senesi.

« Toplu bir yalnızlık hâli […] benden önce başlamış olmalı. Şehir çekirdeğinin sınır çizgisinde yaşamak insanda yalnızlığın tanımını değiştirmek gibi garip hâller yaratıyor. »

« Işığı kapattım, makinemi yere bıraktım ve örttüm üstümü. Gözlerimi kapatırken gülümsedim, iyiyim zira. İstanbul’dan çıkalı kavgam bitmedi
olan bitenle ama gayretim çeşitlendi, dünyam yavaşladı ve direncim arttı.
Tam bir yıl oldu bugün. »

Overtttalk’un ikinci bölümünde tasarlama eylemi ve grafik tasarımcının pozisyonu, konsept ve tasarım kavramları üzerinden tartışılıyor.

Yaşam öyküsünü sanatına malzeme eden Bourgeois’nın işlerinde Freud’un psikanaliz kuramının izleri sürülebilir.

Yenilendikten sonra, olumsuz çağrışımlardan kurtulmak için ismi Orchid Village olarak değiştirilen Mardyke konut projesini mekân olarak kullanan iki film üzerine.

Uygulama tasarımı ve sosyal medyanın egemenliği temel etken olabilir mi?

Yuva, mahalle dediğimiz ve sorgulamadan kendi parçamız gibi algıladığımız mekânların “eskisine benzer, plastik bir paralel evrene” dönüştürülmesi ve bellek kaybı üzerine.

« Bu toplumda dilenmek için dilenmenin herkesçe malum protokolü çerçevesinde dilenmek zorunluluğu var. Türkiye’nin metropol sakinleri protokolleri umursamayan farklı tür bir dilenciye bile tahammül edemiyorlar. »

“Bir sistemi nasıl daha iyi işler hâle getirebilirim?” veya “Bilgiyi daha iyi nasıl kurgularım?” soruları akademisyen bir grafik tasarımcı olan Melike Taşcıoğlu’nun en çok kafa yorduğu meseleler. Öte yandan, onun kendisine en uygun gördüğü unvan: yaya.