Housing the Human için daha önce üzerine kolektif biçimde kafa yorulmamış kavramların gündeme gelmesi, gündelik hayat ile barınmanın nasıl değişmekte/değişecek olduğunun konuşulması değerli.

Erotik olmaktan uzak sevişme anları, sarhoşluğu andıran sokak fotoğrafları, bulanık görüntülerin arasında keskin imgeler… Fotoğrafçının kendi travmasını sansürlemeden gösterdiği cesur bir kitap.

“Hazine Avı” başlıklı atölye kapsamında bir araya gelen on ikinci vardiya Venedik’in görünmez kentinin saklanmış, atlanmış ya da dönüşmüş nesnelerini bulup, hikâyelerini tartışmak üzere iz sürdü.

Ağırlıklı olarak güncel sanatçıların, şairlerin, akademisyenlerin, ilk kez buluşanların ve yalnızların uğrak yeri Urban Cafe’nin mermerdeki logosu ile tabeladaki logosu arasındaki farkların düşündürdükleri üzerine.

« …birleşmeli kültürler, doğu batı vesaire, karıştır ne varsa kıymetli,
insan ol, insanca yaşa, fakat
hazla hakkaniyetin dengesinde şaşmamalı terazi, görüyorsun ya hastalıklı hesaplamalardan boy attı bunca dağdağa. »

Belgesel belgelemez… Belgesel,
tarihi kayıt altına almakla uğraşmaz… Belgeselin tarihle olan ilişkisi,
bir yansıma değil ama bir yaratım temelinde kurulur… Belgesel,
her zaman politiktir…

Hayli agresif ve bir miktar punk rock umursamazlığıyla çalan davul bas aksının sağ ve solunda Ibanez marka gitarlarıyla kusursuz senkronize
solo partisyonlar çalan iki genç
dikkat çekiyor.

Tarihteki seyahatlerden ilham alan
on birinci vardiya Venedik’teki beş yapının yeniden kurgulanması ve kurguları üzerinden yeniden çizilmesi üzerine kuruluydu.

« Tren, dörtnala koşan at, kuş cıvıltısı, zil sesi… Ses yapay, oyunculuk abartı, film siyah beyaz… Sokakta hiç rastlayamayacağınız bir başkalık var. Ben gündelik yaşamımdan başka bir şey görmeye geliyorum buraya. »

« [E]stetik değer ne öznenin, ne de nesnenin tarafında; [o] özneyi de nesneyi de birbirine katan, özneyi de nesneyi de birbirine kavratan, özneyi de nesneyi de birbirine hissettiren evrenin oluşu, değişimi ve süreci tarafında. »

Menderes Havzası’ndan çıkan ürünlere, ürünlerin dağılımına, ilçe pazarlarına odaklanan ve nesne ölçeğinden
bölgesel ölçeğe kadar açılan ilişkisel araştırma üzerine.

Pek çok alan gibi akademide de sahtecilik yapmak için hem fırsat
hem de motivasyon var. Kariyer ve maddi kazanç amaçlı akademik sahtecilik başı çekse de gündem konusu kültürel çalışmalar alanına yapılan saldırı amaçlı sahtecilik.

Yalnız karakterler, mekânlar, ikna etmek, ağlayan bebekler... Can Erol ile Sarp Sözdinler’in roman yazmaya başlamak üzerine konuştukları podcast’in son bölümünde karakter yaratmak ve kısa hikâye tartışılıyor.

Dijital ortamın çeşitlilik vadettiği araçlar kullanılarak tasarlanmış sergileme teknikleri, fizikselin dijitale aktarıldığı an kaybettiği değerlere rağmen gerek sanat üretimini gerekse arşivi başka bir boyuta taşıyabilir mi?

« Matbaa mürekkebi hâlâ aynı mürekkeptir ve onu koklamadan, baskı kalıbını görüp elle tutamadan, onlarla ‘birlikte iş yapmanın’ derinlemesine anlaşılabileceği sanılmamalıdır.
Kapak tasarımcılığı ile mimarlığın
temas noktasını tam da burada… »

Tasarımcının hiç tanımamış olduğu dedesi için —ve bir anlamda dedesiyle birlikte— yapmış olduğu kitap üzerine.

« Özenle tasarlanmış ve üretilmiş, formaları hayli detaylı boyanmış minyatür futbolcular, fileleri de olan kaleler, yemyeşil çuhadan saha… Üstelik bakmak değil, oynamak için! »

« Sadece yaşadığınız mahalleyi
ve ona komşu mahallelere
az çok hâkim olmanız, şehri
aslında tam olarak keşfetmediğiniz
ve deneyimleyemediğinize
işaret ediyordu. »

Meksika’da bir hava olayları gözlemevi. Janitzin meteoroloji ofisindeki pozisyonunu babasının katıldığı piyangodan kazanmış. Günün
bulut hesabı: 2/8 kümülüs, 1/8 stratüs, 3/8 yüksek kümülüs…

Avrupa’yı saran yo-yo salgını, 1932’de “Şişli tepesinden Yedikule’ye, Sahrayicedit’den Yuşa tepesine kadar bütün İstanbul’u” sarmış. Peyami Safa’ya göre yo-yo “bize dünyanın bir hezeyan nöbeti geçirdiğini izah ediyor.”

« Eğitime inanmıyoruz, bir arada olabilmeye, farklılıklara, çeşitliliğe,
en önemlisi eşitliğe inanmıyoruz. »

Onuncu vardiyanın konusu, sürekli üretilen ama kimin için üretildiği,
kaç kişinin ulaşabildiği tartışmalı konut meselesiydi. Atölye sosyal ve toplu konutun geçmişi, bugünü ve geleceğini araştıran bir içerikle kurgulandı.

Bradley Cooper için yönetmenlik
testi olan A Star Is Born, Lady Gaga içinse bir oyunculuk testi. Film, Türkiye’de de uyarlamaları yapılmış, küresel şöhrete sahip öyküsüne rağmen izleyenleri şaşırtıyor.

Krizden önce gölgeler üzerine konuşulmazdı. Krizden önce her rengin bir adı da yoktu. Oysa şimdi hatıralar renklere isim oluyordu. Bakırdan barut rengine tüm tonların kendine has bir ismi olacaktı. Yeni bir dil oluşuyordu.

« Dolmuş ne menem bir araçtır?
Kim nasıl tasarlamış, nasıl yapmıştır bu araçları? ... [B]u araçlar bizim modernist ve hayli nezih tasarım aklımız ile bir noktada buluşuyor olabilir mi? »

Şehir filmdeki esas zalim olabileceği gibi kahramanın en büyük yardımcısı da olabilir. “Bir şehir ne kadar karışıksa anlatıyı da aynı oranda karıştırabilir, son derece basit bir olayı bile kafkaesk seviyede bir labirente çevirebilir.”