Şehrin adeta her bir köşesi, sanki aynı anda gerçekleşen farklı rutinlerle sonsuz bir dönüşüm hâlinde. Güney Amerika’nın en büyük meyve sebze hali artık bir alışveriş merkezi. Carlos Gardel ise hediyelik eşyaların üzerinde.

Venedik Mimarlık Bienali Türkiye Pavyonu’nun on üçüncü ve son atölye grubu, Vardiya’nın kendisini sorunsallaştırdı, eleştirel bir bakışla süreci değerlendirdi ve üretimin nasıl belgeleneceği üzerine düşündü.

Yirmi metre uzunluğunda bir balkonu paylaşan dört oda. Komşular:
Meksikalı 60 yaşlarında bir çift,
Çin’de yaşayan bir San Franciscolu, yüksek hızlı yoga yapan mutlu adam
ve gür sesli Amerikalı.

“Orman kibarı, azgın dev” King Kong sarışın bir zamane kızına âşık olur... 1930’ları çocuk olarak yaşamış birçok yazarın anılarında King Kong filmi
yer alır. Türkiye edebiyatında pek yeri olmasa da lakap olarak yaygınlaşır. İstanbul dahi King Kong’a benzetilir.

Okul binasına benzeyen “tipsiz” bir hapishanede kazanılan tecrübe üzerine.

“İyi, cesur, çalışkan, sessiz, maskulen, dışarı karşı sert ama içinde fırtınalar kopan pamuk kalpli” bir adam.

Saç jölesi “‘isyan bastıran’ briyantinin aksine, saçı isyana teşvik eder.
Bu yüzden briyantin gibi pop kültürün ana akım sularında değil,
reddi cisimleştiren karşı kültürün
dip akıntılarında kendine anlamlı
bir yer bulmuştur.”

« Bitkilerin hayatına özeniyordu.
Ekilip, biçilmek, toplanmak iyi bir fikir gibi geliyordu ona. Ölümsüzlük gibi geliyordu bu ona. Kimsenin ölmesini istemiyordu. Kimsenin son nefesini verirken yanında olmak istemiyordu. »

Radikal bir siyaseti, şairi, şarkıcıyı meşhur etmek mümkün mü?
Şöhret, toplumcu fikirlerin yayılmasını sağlayabilir mi? Şöhretlilerin dünyası nasıl keşfedilir? Bunun için verimli,
hızlı ve toplumcu bir algoritma üretilebilir mi?

Güçlü kadın karakterler, kesilen boğazlar, ustaca kaybedilen cesetler, etrafa saçılan bağırsaklar, titizlikle planlanmış ritüeller, sağlam büyücülük referansları ve korku filmi takıntılılarına her sahnesi şölen niteliğinde bir dizi.

Housing the Human için daha önce üzerine kolektif biçimde kafa yorulmamış kavramların gündeme gelmesi, gündelik hayat ile barınmanın nasıl değişmekte/değişecek olduğunun konuşulması değerli.

Erotik olmaktan uzak sevişme anları, sarhoşluğu andıran sokak fotoğrafları, bulanık görüntülerin arasında keskin imgeler… Fotoğrafçının kendi travmasını sansürlemeden gösterdiği cesur bir kitap.

“Hazine Avı” başlıklı atölye kapsamında bir araya gelen on ikinci vardiya Venedik’in görünmez kentinin saklanmış, atlanmış ya da dönüşmüş nesnelerini bulup, hikâyelerini tartışmak üzere iz sürdü.

Ağırlıklı olarak güncel sanatçıların, şairlerin, akademisyenlerin, ilk kez buluşanların ve yalnızların uğrak yeri Urban Cafe’nin mermerdeki logosu ile tabeladaki logosu arasındaki farkların düşündürdükleri üzerine.

« …birleşmeli kültürler, doğu batı vesaire, karıştır ne varsa kıymetli,
insan ol, insanca yaşa, fakat
hazla hakkaniyetin dengesinde şaşmamalı terazi, görüyorsun ya hastalıklı hesaplamalardan boy attı bunca dağdağa. »

Belgesel belgelemez… Belgesel,
tarihi kayıt altına almakla uğraşmaz… Belgeselin tarihle olan ilişkisi,
bir yansıma değil ama bir yaratım temelinde kurulur… Belgesel,
her zaman politiktir…

Hayli agresif ve bir miktar punk rock umursamazlığıyla çalan davul bas aksının sağ ve solunda Ibanez marka gitarlarıyla kusursuz senkronize
solo partisyonlar çalan iki genç
dikkat çekiyor.

Tarihteki seyahatlerden ilham alan
on birinci vardiya Venedik’teki beş yapının yeniden kurgulanması ve kurguları üzerinden yeniden çizilmesi üzerine kuruluydu.

« Tren, dörtnala koşan at, kuş cıvıltısı, zil sesi… Ses yapay, oyunculuk abartı, film siyah beyaz… Sokakta hiç rastlayamayacağınız bir başkalık var. Ben gündelik yaşamımdan başka bir şey görmeye geliyorum buraya. »

« [E]stetik değer ne öznenin, ne de nesnenin tarafında; [o] özneyi de nesneyi de birbirine katan, özneyi de nesneyi de birbirine kavratan, özneyi de nesneyi de birbirine hissettiren evrenin oluşu, değişimi ve süreci tarafında. »

Menderes Havzası’ndan çıkan ürünlere, ürünlerin dağılımına, ilçe pazarlarına odaklanan ve nesne ölçeğinden
bölgesel ölçeğe kadar açılan ilişkisel araştırma üzerine.

Pek çok alan gibi akademide de sahtecilik yapmak için hem fırsat
hem de motivasyon var. Kariyer ve maddi kazanç amaçlı akademik sahtecilik başı çekse de gündem konusu kültürel çalışmalar alanına yapılan saldırı amaçlı sahtecilik.

Yalnız karakterler, mekânlar, ikna etmek, ağlayan bebekler... Can Erol ile Sarp Sözdinler’in roman yazmaya başlamak üzerine konuştukları podcast’in son bölümünde karakter yaratmak ve kısa hikâye tartışılıyor.

Dijital ortamın çeşitlilik vadettiği araçlar kullanılarak tasarlanmış sergileme teknikleri, fizikselin dijitale aktarıldığı an kaybettiği değerlere rağmen gerek sanat üretimini gerekse arşivi başka bir boyuta taşıyabilir mi?

« Matbaa mürekkebi hâlâ aynı mürekkeptir ve onu koklamadan, baskı kalıbını görüp elle tutamadan, onlarla ‘birlikte iş yapmanın’ derinlemesine anlaşılabileceği sanılmamalıdır.
Kapak tasarımcılığı ile mimarlığın
temas noktasını tam da burada… »

Tasarımcının hiç tanımamış olduğu dedesi için —ve bir anlamda dedesiyle birlikte— yapmış olduğu kitap üzerine.

« Özenle tasarlanmış ve üretilmiş, formaları hayli detaylı boyanmış minyatür futbolcular, fileleri de olan kaleler, yemyeşil çuhadan saha… Üstelik bakmak değil, oynamak için! »