Bir günü daha bitirmişti. Ayakkabıları tüm bir gün kadar can sıkıcıydılar. Günbatımı ise renksiz bir hayatın içinde dikkat çekecek kadar frapandı.
Binaların kara gölgeleri yutmaya
başladı günbatımını. Batan güneşi kendine benzetti.

« Aynı kenti farklı farklı şekillerde tanımaya anlamaya çalışmak sadece
söz konusu kenti anlamak değil, farklı farklı gezintilerimizin manifolduyla kenti inşa etmek, kent kültürünü
bina etmek demektir. »

Bir kuşağın kendi doğrusunu tek doğru kabul etmesi, kendinden sonra gelen kuşakları “bozuk” bulması, hayat tercihlerinin tartışma konusu olması ve bunların hip hop kültürüne yansımaları üzerine: “…Yaşlıyım / Çok yaşlıyım / Yarına kapalı bir kapıyım / Paslıyım…”

« Hepimiz kendi kurguladığımız
sanal mekânlarda var oluyoruz ve
bu zahiri ortamda kendimizi bir şekilde
var ediyoruz. Fakat asla var olan
‘biz’ ile başkası tarafından algılanan ‘biz’ aynı olamıyor. »

« İçinde gezdiğimiz bu illüzyon hiçbir şeyin farkında olmayanların hırsıyla güçlenmedi mi? Gerçeklik sanmaya başladık dar görüşle beslenen matrisi, kapandıkça coğrafya zihnimizde boğulmaya teşne olduk. »

Üzerinde farklı biçimler ve farklı büyüklüklerde delikler açılmış, çok ince bir paslanmaz çelik veya plastikten plaka. 20. yüzyıl başında geliştirilip ortasında ise yaygın kullanılan bir alet.

Zeus sunağının kilometrelerce yol kat edip bir salona tıkılmakla kaybettiği en önemli şey gökyüzü değil, topografya.

Akademisyen “dikey ilişkiler içerisinde güç ve mevki kazandıkça, yatay alanlarda da o kadar yer kullanmaya başlar.” Elde ettiği nüfuz, odanın yapısına şekil verir, artık nerede olduğundan emindir.

Yüz yıl önce bir kişiliğin markalaşma ihtiyacının nasıl karşılandığı sorgulandığında üç temel yöntemin
var olduğu görünüyor: hitabet, matbuat ve kartpostal. Atatürk bu yöntemlerden nasıl yararlanıyordu?

« Animasyon hayal gücünü harekete geçirmez, daha ziyade animasyonun
ta kendisi hareket hâlindeki
hayal gücüdür, hayalin kendisidir. Animasyonla birlikte ekranda beliren, salt muhayyeldir. Düşseldir. »

Tek imgeyle çok şey anlatabilen,
ilk filmi ile sonuncusu arasında
altmış beş yıl olan “uçların kraliçesi” yönetmen, en baştan en sona
benzer temaları yeni biçimlerde anlatmayı başarıyor.

« Bayrampaşa’ya, sitüasyonistlere özenerek psikocoğrafi araştırma yürütmek için gelmiş bir yabancıydım. […] Onun bir parçası olmanın yollarını aradım. Farklı altyapıların birbiriyle çakıştığı durumlarla ilgilendim. »

“Amerika’daki tek solcu okul” olarak tanınan The New School’un kuruluşunun 100. yılını kutlama programı; okulun şehre, ülkeye, yaşama kazandırdıkları
ve 9/11 Müzesi üzerine.

Ada, başta dayanışmacı kadın örgütleri sayesinde yaralarını sarmakta.

“En leziz Girit balığı keçidir.” / “Hayat, sen pilavlar yaparken başına gelenlerdir.” / Hastalıklar için doğru zamanlama yoktur. / Kollarını açıp, teslim olmak insana bazen iyi gelir.

« Nedir hatırlamak? 
Geçmişe yapılan zembilli bir yolculuk mu
ya da aklın katmanlarındaki
basamakları
tek tek çıkarken 
nefes aldığımız o duraklar mı? »

Moda tarihi kitaplarında belki de “Sosyal Medyada Moda ve Aktivizm” başlığı altında yer alacak 2010’lu yıllara, Instagram damgasını vururken ikili cinsiyet rollerinin kırılması, feminizm ve beden olumlama öne çıktı.

« Evimiz, bir yandan kalabalıklardan sıyrılıp birey olabilmemizin, pirüpak bir yalnızlığa bürünebilmemizin ve göreli denetlenemeyişimizin kapılarını açarken bir yandan da bizden olmayana kapılarını kapatır. »

1930–1970 yılları arasında İstanbul’un Anadolu yakasında inşa edilmiş
Di-Ka Apartmanı, Villa Maral,
Efes Çarşısı ve Camat Apartmanı’nın zamanla ilişkisini inceleyen; bu yapıların değişimini ve değişime verdikleri tepkiyi araştıran bir çalışma üzerine.

Farhadi’nin Elly Hakkında filmi Antonioni’nin Macera’sını hatırlatıyor. Her iki filmde de kırılma noktası Elly ve Anna’nın kaybolması. Bu bağlamda düşünülebilecek her benzerlik/farklılık örneği yeni sorulara neden oluyor.

Tarihte hula hoop benzeri çokça nesne olsa da dünyayı çılgına çeviren
“plastik tekerlek” 1957’de ortaya çıkıyor ve Türkiye’de de “Asya gribinden sonra en büyük salgın”a yol açıyor.

“İyi bir tasarımcı (ya da illüstratör) müşterinin istediği kılığa bürünen
bir servis sağlayıcısı mıdır?”
sorusuna Barış Şehri, Gizem Vural,
Yeşim Eröktem ve Ali Emre Doğramacı yanıt verdi.

Prens Harry ve Meghan Markle’ın görevlerine ilişkin açıklamaları,
bir magazin konusu olarak görülse de aslında ırk-sınıf-cinsiyet ayrımcılığına ve medyadaki ilişkilere ışık tutuyor.

Sevil Alkan’ın Urban Animal adlı kitabı, tasarımı ve şaşırtma ihtimaliyle heyecan verici bir kitap. Önemli karakterlerinden biri ise, Daido Moriyama’dan bugüne, fotoğrafçıların kendilerini gördüğü sokak köpeği.

Yetersizlik, paranoya ve karamsarlık… The Outer Limits’i ıskalamamak gerek, çünkü harika bir maceraya katılmak, iç dünyadan dış limitlere ulaşan şaşkınlık ve gizemi tecrübe etmek için birebir.