Nedir hatırlamak?
Geçmişe yapılan zembilli bir yolculuk mu
ya da aklın katmanlarındaki
basamakları
tek tek çıkarken
nefes aldığımız o duraklar mı?
Kendimle baş başa kaldığımda,
tüm seslerin kesildiğine kanaat getirdiğimde
her bir tuğlasını özenle ördüğüm o lahite ya da kendi deyişimle
(İmgelerin yuvalandığı yere)
gidip onların kuluçka hâllerini izlemek
ve doğduklarında neye benzeyeceklerini,
kaşınıgözünüağzınıdudağınıburnunu
tahmin etmek. Bazen de tüm kuralları bozarak
kuluçkalarından çıkmaları için zorlamak.
Aslında bir bakıma vaktinden önce bir bebeği
annesinden ayırmak gibi,
aslında bir bakıma kelimelerle ölü dirilten
bir şaman gibi,
Hatır deyince, insanların aklına o yitik ülke (çocukluk) gelir.
Burada çocukluktan farklı olarak belli başlı anlara,
fotoğrafın özneden bağımsız olarak yırtıldığı yere gitmek,
yani bir fotoğrafı hoyrat bir makasla kesmek yerine,
kendini artık çoktanbitmiş bir ânın kollarından kurtarmak,
alabildiğince uzaklaşmak, kaçmak.
Hayatı bir yazıcı göreviyle üstlenmek
yol üstünde envanteri çıkarılmamış,
o beyaz hudut kartlarının üzerine,
kırmızı tükenmez kalemlerle,
girdisini çıktısını yazmak,
---
Tarih:
---
Saat:
---
Olay:
---
Sonuç:
---
Arz ederim.
---
Sonunda da büyük bir görev duygusuyla,
bu günü de bitirmiş olmanın,
sürdürmeyi sürdürmenin (coşkusuyla?)
o devletten de kadim dairedeki masanı
terk etmek.
Resmi şeylerin,
Tüzüklerin,
Damgalı kâğıtların,
Mühürlerin,
‘Aslı gibidir’lerin,
ötesine geçerek,
tamamıyla
belki de önemsiz olan,
şehrin en işlek caddesindeki çiçekçiye gidip
MEVSİMİ DEĞİL AMA BUGÜN NERGİS İSTEYEN BİRİLERİ OLDU MU?
diye sormak.
Ya da aynı caddede bir büfeye gidip
Sadece ön cephesi açık olan o büfenin
bir nevi akış hâlinde olan o akıntıyı sormak.
KUSURA BAKMAYIN AMA BUGÜN ÖNEMLİ BİR ŞEY OLDU MU?
TARİH HER YERDEDİR
ÖNEMLİ OLAN
BİZİM ONA
DOĞRU SORULARI SORMAMIZ
VE HEPSİ BİRBİRİNE BENZEYEN
DÜZGÜN TIRAŞLI
TEKNİSYENLER GİBİ
HEPSİ BİRBİRİNE BENZEYEN
BELGELERDEN KURTARMAKTIR.
ARADALIKLARIMIZI
ANLAYABİLMEK İÇİN
SONUÇLARA DEĞİL
HİKÂYELERE
İHTİYACIMIZ VARDIR.
31 Ocak 2019
Ankara