« Bulutlar gökyüzünden indirildi, ceplere girecek kadar küçüldü ama kontrol ve gözetimin yüküyle bir o kadar ağırlaştı. »

“İstenmeyen tüylerden kurtulmanın [türlü] yolları”, asker tıraşı, okul tıraşı, bit kontrolü, sakal vergisi ve nicesi kılı terbiye etti, ediyor. Peki yine de tüm özen neden kafa kılında toplanıyor?

« [G]ündelik hayatın saatleri gündelik çıkarlar için işler, hem de tıkır tıkır. »

Mimarlar tozun oyununa gelmez.
Öte yandan “hercai yaşantısı, evrenin parçalarına dair muazzam hafızası, bilgeliği ve bilinmezliği” ile toz sanatçıları ayartır, doğabilimcilerin takdirini kazanır. İnsansız bir dünyada toz galip gelecektir.

Moby’nin yapılar ve şarkılar arasında
bir tür “manevi tesirler denkliği” kuran playlist’i ve yazarın ekledikleri.

Her şeyden kopan, her şeye bulaşan,
her şekilde seyahat eden ve her yere sinen toz... Dışarısını içeriye getiren, canlı ile cansızı; bitki, hayvan ve insan kalıntılarıyla mikrobu birleştiren becerikli ama tekinsiz bu madde mimaride bir tasarım problemidir.

Hayvan sevgisini endüstrileştiren insan, ölü hayvan bedeni üzerinde de verimli bir tahakküm kurdu. Kendi ölü bedenini ise bir tür yas ihtiyacıyla en çevreci,
en steril, en tasarruflu, en yaratıcı ve edepli şekilde tasarlamanın peşinde.