« [M]üze, teşhir etmenin mimari bir model olarak en çok gelişim gösterdiği zaman-mekân organizasyonudur. Müze bir gösteri[m] mekânıdır ve bu sayede gösterdiği şeyin sosyal, ekonomik ve estetik statüsünü belirler. »

Varlıklardan performans elde etmek
ve mimarlığın kendi insan biçimli dili aracılığıyla insan olmayan varlıklar üzerinde uyguladığı şiddeti gizleyişi
ve meşrulaştırma aracı hâline
getirişi üzerine.

« [Z]aman-mekân öznellik ve nesnellikler üretmeye başladıkça laboratuvarlaşır. Zaman-mekân laboratuvarlaştıkça içerisi ile dışarısı arasındaki epistemolojik ve ontolojik ayrım güçlenir. »

1963’ten beri yayımlanan Mimarlık dergisi arşivinde, kavramlar arasındaki anlamsal ilişkiyi tartışan ve “kavram avcılığı” yaparak üç boyutlu bir dünya kuran atölye üzerine.