« [M]üze, teşhir etmenin mimari bir model olarak en çok gelişim gösterdiği zaman-mekân organizasyonudur. Müze bir gösteri[m] mekânıdır ve bu sayede gösterdiği şeyin sosyal, ekonomik ve estetik statüsünü belirler. »

Varlıklardan performans elde etmek
ve mimarlığın kendi insan biçimli dili aracılığıyla insan olmayan varlıklar üzerinde uyguladığı şiddeti gizleyişi
ve meşrulaştırma aracı hâline
getirişi üzerine.

« [Z]aman-mekân öznellik ve nesnellikler üretmeye başladıkça laboratuvarlaşır. Zaman-mekân laboratuvarlaştıkça içerisi ile dışarısı arasındaki epistemolojik ve ontolojik ayrım güçlenir. »

Jussi Parikka ile sanat, medya ve tasarım disiplinleri bağlamında laboratuvar anlayışının çeşitliliği
ve bu çeşitliliğin neoliberal ekonomi düzeniyle ilişkisi üzerine.