Emre Ağanoğlu’nun zihninde barınaklarımız, Gregor Schneider, Kafka’nın sesleri, seyahat ve otel odası özlemi üzerine bir gezintiye davetlisiniz. 

« İletişim bir niyet meselesiydi, bunun dışında fazla bir şey gerektirmiyordu. Bir şamandıra bir hazneye yeterince su dolduğunu bir vanaya anlatabildiğine göre, herkes birbirine bir şeyler anlatabilirdi. İletişim sadece anlatmak ve anlamak isteğine bağlıydı. »

« Kendisini fark etmesine yardımcı oluyordu otel odası. Aynı bir cümleden sökülmüş bir sözcük gibi, daha
rahat anlaşılabilir oluyordu insan.
Geldiği bir yer ve gittiği bir yön vardı,
kalabalık bir yazı içinde çok da rahat ayırt edilemeyen. »

« Kimimiz ülkemizde laboratuvarların yetersizliğinden bilgi üretemediği için orada. Kimimizin çalışma konusu milli
ve dini açıdan uygun olmadığı için engellenmiş, kimimizin ülkesindeyse sokak eylemleri çıkmak üzere ve geçtiğimiz on yıl hayli karışık geçmiş. »

« Evdeyken ‘trafik vardır o yolda’ diye değiştireceğin rotalar, bu yabancı yerde yoktur. Yolların hepsi senin gitmek istediğin yere çıkar, er ya da geç.
Hangi sokağında, hangi gün pazar kurulduğunu bilmediğin bir yer, boşluklar yaratır sana. »

Otel odaları insana tanımadığı yüzlerce insanla oda paylaşma şansı veriyor.

Yirmi metre uzunluğunda bir balkonu paylaşan dört oda. Komşular:
Meksikalı 60 yaşlarında bir çift,
Çin’de yaşayan bir San Franciscolu, yüksek hızlı yoga yapan mutlu adam
ve gür sesli Amerikalı.

« Ortada sadece çok iyi bir fikirmiş gibi duran bazı eylem planları vardı, fikirler onu mutlu ediyor ama gerçekleşme süreci onu hayatta hiç hissetmediği kadar büyük bir boşluğa sürüklüyordu. Yaptığı planla sadece kendi boşluğunun derinliklerine doğru ilerliyordu. »

Hem turizm deneyiminin ihtiyaç duyduğu tarihselliği, hem de gerçeküstü bir lezzet ilavesiyle her yaştan insanın ilişki kurabileceği bir peri masalı yaşatmayı vaat eden taklit yerlere dair.