« [H]er ne kadar döngüsel ekonominin bir parçası olsak da, çok da döngüsel olmayan ekonomiyle iç içeydik. »

Kültür kurumları çevrimiçi erişilebilirliklerini artırmanın peşindeyken, kriz anlarında ilk vazgeçilen kesim yine güvencesiz serbest çalışanlar oluyor. Hayatta kalma stratejilerini konuşmak mühim.

Yalnızlığın ve bir evde tek başına yaşamanın ekonomik zorluklarının üstesinden gelmek için iyi bir çözüme benzeyen ortak yaşama konutları,
Y kuşağını cezbediyor. Bu yapılarla vadedilen mahalle deneyimi olası mı?

Herkes elinde avucunda ne varsa, kiralamanın derdinde. Yapıların içerisinde fırtınalar kopuyor.
Airbnb’nin şehirler üzerindeki
etkisini bir tür soylulaştırma olarak
ele almak gerekiyor.

Öfke, anksiyete, yabancılaşma… Sabit gelir ve sosyal güvenlik sağlamayan sektörler neden tüm olumsuzluklarına rağmen hızla büyüyor?

Housing the Human için daha önce üzerine kolektif biçimde kafa yorulmamış kavramların gündeme gelmesi, gündelik hayat ile barınmanın nasıl değişmekte/değişecek olduğunun konuşulması değerli.

Gig ekonomisinin en çok bilinen örneklerinden Uber, eşitsizlik ve prekarya tesisinin de baş sorumlularından. Neden Uber’e karşı toplumcu bir alternatif yaratılamıyor?

Arabanın boş koltuğu veya evin kullanılmayan odası gibi atıl kaynakların sermayeye dönüştüğü, arz ve talep taraflarının online platformlarda buluşan kişiler olduğu tüketim şekli ‘paylaşım ekonomisi’ üzerine.