« Belki de sanat, ‹ Dediğimi yapma
ve aynı zamanda yaptığımı da yapma › anlamlarına geliyordur. Bu yüzden
çağın bir yansıması olarak ele alınması daha doğrudur… »

« Makineyi kullanmaya bu kadar meraklı olup da makineye neredeyse hiç katkı sunmamak küresel sınıf ayrımının
en belirgin işaretlerinden; fakat makine artık sadece devreler ve ekranlar değil. Makine artık yazılım. »

Sürekli yeniden üretilen platonik
bir korku hikâyesi: İdeal aşk, ideal kent, ideal mimarlık, ideal sanat, ideal ahlak, ideal insan, ideal beden, ideal toplum… Farklılık korkusunun beslediği saplantılı ve dehşetli hayatlar.

Neden dijital ekonomide geri kalıyor; sistemi adil ve güzel bir dünya yaratmak için kullanamıyoruz? Bir şeyler bizi tutuyor, bir şeyler bizi dibe mi çekiyor? Don lastiği icat edememiş olsak da, hayatı dönüştürecek dijital platformlar oluşturabilir miyiz?