“Gece gündüz işler, sık sık olaylar yaralanmalar olurdu. Bu evlerdeki kadınları dost tutanlar, ailesini ihmal edenler, paralarını yedirip sıkıntıya düşenler ender değildi” diye anlatıyor Müfid Ekdal Yeldeğirmeni’ndeki mahalleyi.

Kentin göbeğinde ama kentin bir o kadar da dışında, bir tünel gibi, sürecin tanımladığı bir sokak. Sokağa çıkıntı yapan ve iç mekânı dış mekânın üzerine büken cumbalar. Sağır cepheye yaslanmış ‘görünmez’ bekleşenler.