Venedik Mimarlık Bienali Türkiye Pavyonu’nun on üçüncü ve son atölye grubu, Vardiya’nın kendisini sorunsallaştırdı, eleştirel bir bakışla süreci değerlendirdi ve üretimin nasıl belgeleneceği üzerine düşündü.

“Hazine Avı” başlıklı atölye kapsamında bir araya gelen on ikinci vardiya Venedik’in görünmez kentinin saklanmış, atlanmış ya da dönüşmüş nesnelerini bulup, hikâyelerini tartışmak üzere iz sürdü.

Tarihteki seyahatlerden ilham alan
on birinci vardiya Venedik’teki beş yapının yeniden kurgulanması ve kurguları üzerinden yeniden çizilmesi üzerine kuruluydu.

Onuncu vardiyanın konusu, sürekli üretilen ama kimin için üretildiği,
kaç kişinin ulaşabildiği tartışmalı konut meselesiydi. Atölye sosyal ve toplu konutun geçmişi, bugünü ve geleceğini araştıran bir içerikle kurgulandı.

Dokuzuncu vardiya Loos’a inat bezeme çalıştı. Toplanan dokular sınıflandırıldı, yenileri tasarlandı ve uygulandı.

“Of Journeys”, Venedik-Osmanlı ticaret ilişkilerini hatırlayarak yola çıktı ve “insan ve nesne dolaşımının farklı katmanları üzerine” düşünerek başladı. “Serbest mekânı”, deneyim ve öykülerin çakıştığı bir yer olarak hayal etti.

Yedinci vardiyanın çıkış noktalarından biri karantina adası Poveglia; ilham kaynağı ise mezarlık adası San Michele. Çalışmaya ölüme maruz kalan bedenlerin mekân sorunu üzerine düşünülerek başlandı.

Altıncı vardiyada var ol(may)an ülke olarak “mimarlıkta dijital üretim” konusu ele alındı; hem katı hem de sıvı madde özellikleri gösteren kum robotik bir kol aracılığıyla şekillendirilirken, olanaklar ve zorluklar keşfedildi.

Beşinci vardiya, Venedik’e,
Venedik’te yüzyıllar boyunca birikmiş zanaat kültürü ve üretim ağına,
bu birikimin içinde ise zanaata düşkün Carlo Scarpa’nın işlerine odaklandı.

Vardiya’nın 4. ekibi, bienal teması ‘serbest mekân’a karşın, güvenlik kameraları ya da uyarı tabelalarının yarattığı tezatı göstermek için
yumuşak hücrenin yüzeylerini söktü.

B-tipi korku filmlerinin yapım tekniklerini kullanarak kentsel ve mimari mekânı anlamayı ve yeniden yorumlamayı amaçlayan üçüncü
atölye üzerine.

Bu vardiya “gelecekteki kentlerde çocukların ve çocukluğun nasıl yer alacağına, bununla beraber çocukluğun nasıl bir geleceği olacağına dair spekülatif fikirler üretti.”

İlk vardiya mimarlık hikâyelerini kurgusal yöntemlerle yeniden anlatmaya odaklanan ve kurguyu
ana gözlem aracı olarak kullanan
çok disiplinli bir araştırma kolektifi tarafından gerçekleştirildi.

Yeni karşılaşmalar, buluşmalar için bir platform: Öğrenciler, Venedik’e gelerek Türkiye Pavyonu’nda farklı temalardaki atölyelere katılacak ve üretimlerini sergileyecekler. Sergi büyürken, Vardiya konuşmaları da canlı yayınlanacak.