« [B]ir yandan da durup düşünmenin, dünyayı üzerine gelenlerle, dayatılanlarla değil farklarla işitmenin bir biçimi [sessizlik]. »

Unutuş, dikkatsizlik, kamusal varoluş
ve İz Öztat’ın Askıda adlı sergisinin onu deneyimleyenlere kazandırdığı bir tür görme kabiliyeti üzerine.