« Kahramanı kahraman yapan varmak değil yoldur çünkü. Ve yaşam varsa gidecek bir yol vardır her zaman. »

Antakya’daki deprem yalnızca binaları değil kolektif belleği de yerle bir etti. O mekânlar içerisindeki yaşanmışlıklarla birlikte sarsıntıya uğradı, yıkıldı.

« Yine de belirtmek gerekir ki fotoğraflar ‹biz›e belirli bir mesafeden başkalarının acısına bakma olanağı sunarak bu felaketleri hatırlamamızı sağlar, bizim için felaketi gerçek kılar. »