Çölün yarattığı etki ve etkilenimler üstünden türlü ifade şekli ve işlev türeten deneysel bir sergiye dair.

Burak Kabadayı’nın “Çölde Olduğunu Söylemenin Anlamı Yok” başlıklı kişisel sergisinin merkezindeki çöl mefhumuyla “felsefi bir didişme” girişimi.

Birlikte uyunan yarı açık bir çadır,
çölün fonda olduğu film gösterimi, kolektif üretime yönelik egzersizler, kayıt cihazları, günün akışını belirleyen yemek saatleri, ritmini bulmaya çalışan bedenler ve alan-mekân-yer arasındaki farklar üzerine düşünceler.

M. Craft büyük hayallerle gittiği Los Angeles’dan, hiç hayal etmediği ıssız çölün ortasına düşüyor. Hiçbir amacı olmadan yaptığı kayıtları, anlamlı bir bütüne —Blood Moon’a— dönüştürüyor. M. Craft değil bir odaya, çöle sığmıyor.

Karanlık bir uzay ve küçük kare yıldızlar
dünyayı çerçeveliyor, bir rüyayı
şekilsiz bir pencereden görmekte olan
bir astronotsunuz sanki. Sadece
küllerinin arasında dans etmek için
yanmış yıkılmış plak dükkânına
geri dönen adam üzerine bir oyun.