« ‹ Bu da müzik mi? › veya ‹ Bu da sanat mı? › gibisinden cevap aramayan, yargılayıcı olduğu düşünülebilecek sorular ne nesneye ne de nesneye şekil veren, verdiği düşünülen kişiye bir eleştiridir. Soru içe dönüktür ve yanıtı dışarıda, ötekinde değildir. »

Elina Brotherus’un Large de Vue başlıklı sergisi, fotoğraf ile videoyu müziğe referansla kurup kurgulayan, sesi imgenin modeli kılan bir çalışmayı temsil ediyor. İmgeyi sonik bir tasarımın nesnesi bilip kendince noetikleştiriyor.

Akıllıca örülmüş bir biyografik roman, şahsiyeti belki de müziğinden daha etkili olmuş bir besteci ve onun öznesinde bir modern kentsoylu bireyin yaşadığı içsel çelişkiler, inkârla kabul arasındaki gelgitler üzerine.

Hem kusursuzluğun ve merkezin,
hem de her tür kusuru içerecek kadar geniş ve kapsamlı olmanın, merkezden kaçmanın mümkün olduğuna dair inancın simgesi olarak beyaz.

Richard Skinner’ın, Erik Satie’nin hayatının gerçek biyografik ayrıntıları üzerine kurgulanmış novellası
Kadife Bey ve Satie’nin 152 notadan ibaret ve “840 kez art arda çalmak için” bestesi Vexations üzerine notlar.