Korku filmi basmakalıplarıyla cebelleşerek meta-sinematikleşen, kendini alıntılayarak fraktalleşen ve kötülüğü nedensizleştirerek arınmayı ilga eden bir korku şaheseri Scream.

« Su damlacıkları, kum tanecikleri, okyanuslar ve çöller, sırılsıklam ile kupkuru olan kendi aralarında ve kendilerince bağlantılar kurar vaziyette. […] Sabit bir hudut değil, ince taneli, hareket hâlindeki kumlardan oluşan bir çizgi, puslu bir sınır ve bir çokluk. »