« Hasan, Osman’ın bedenini duvara mühürledi, ardından zemine yıktı.
Yıkıcı gözlerini odanın üzerinde gezdirdi, daha fazlasını istercesine. Vazoları ve çiçekleri kavradı, zemin boşmuşçasına zemini doldurdu. »

« Onu kitaplar öldürmüştü. Onların içindeki karanlık figürler, sağlıksız harfler, cansız bakan kelimeler, sinsice gülümseyen cümleler, kırık paragraflar annesini sayfaların arasına hapsetmişti. Kitaplar onu kandırmıştı. Annesi onların kurbanlarından biriydi. »

« Yüz ifademden çaresizliğimi, bakışlarımdan korkumu, yırtılmış kıyafetlerimden hırsımı, ellerimle sandalyeyi tutuşumdan tetikte olduğumu anlamasını istiyordum. Beklentisi yıpratıcıydı. Kelimelerim biriktikçe yaşlanmıştı. »