« [K]uramsal ağırlıklı bir kitap olmasına rağmen […] edebi bir niteliği de var. Farklı kentlerdeki farklı bakış açıları işin içine dahil ediliyor ve bunlar giderek bir öyküye, bir gezi notuna ya da bir denemeye doğru eğilim gösterebiliyor. »

Çok büyük ve büyümeye devam eden bir şehir, dışındaki tarımsal alanlarda dip dibe köyler, içinden geçen büyük bir nehir, yer yer planlı yer yer organik sokak dokusu, tren istasyonları, eski merkezde bir cami… Bir başkent?

« Aynı kenti farklı farklı şekillerde tanımaya anlamaya çalışmak sadece
söz konusu kenti anlamak değil, farklı farklı gezintilerimizin manifolduyla kenti inşa etmek, kent kültürünü
bina etmek demektir. »

Farklı geçmişlerden gelen farklı fikirlere sahip kişilerin katılımı, grup eğitimi ve takım olarak sorun çözmede daha yaratıcı sonuçlar veriyor. Oyun denen şeyin muhakkak bir galibi bir de mağlubu olması gerekmiyor.

Kaynağını şehri inşa edenlerin oluşturduğu bir şehir tasarım kılavuzu nasıl oluşturulur? Drawdown, eBird, GoodCityLife gibi örnekler ve HEY!
yazar buluşmaları üzerine.

İçeriği kullanıcıları tarafından oluşturulan ve oynanabilir bir şehir tasarım kılavuzunun, tasarımı ve iletişimi için uzmanlardan oluşan
bir ekibe ihtiyacı var; bu ekibin de uzlaşmanın yollarını bulmaya.

Farklı seslerin ortak bir terminolojiyle fikir geliştirmelerine olanak tanıyan; yurttaşları, sivil toplum kuruluşlarını ve tasarım profesyonellerini bir araya gelerek şehirlerini tasarlamaya davet eden bir eylem çağrısı olarak oyun.

Şehir nasıl tasarlanmalı? Bu metin, yatay ve dikey büyümenin olumlu
ve olumsuz yönleriyle sosyolojik ve mekânsal etkilerini ‘konut’ bağlamında tartışıyor. Merkezi ‘makine-ev’ mi; bireye özgü dağıtık tasarımlar mı?

Hem yazarlığın hem de mimarlığın yeni ahlakı ile ilgili: “Ağ toplumunda bütün bağlantılarımız velinimet, dolayısıyla hiçbir karakter radikal bir eleştiriye veya redde maruz kalmıyor.”

Bismayah yeni kent projesiyle konut tipi tek, yaşam biçimi tek, dünyayı anlama ve yorumlama biçimi tek yeni bir Ortadoğu şehrinin kuruluşunun başlandığı görülüyor. Yaşam bir tür ‘mühendislik’ hizmetiyle tasarlanıyor.

İyi zamanlarının değerini bilemeyip saçıp savurmuş ve artık eski günlere dönemeyeceğini bilen bir hovarda. Çökmüş bir fiziksel yapı toparlansa bile, bozulmuş bir sosyal dokunun tedavisi zor. Bu kentin kaderi değişir mi?

Denize kıyısı olan bir şehir ama dev liman tesisleri yok. Sanki şehrin içinde yeşil var gibi değil de, yeşilin içinde şehir var gibi. Birkaç yüksek tepe varken şehrin geri kalanı hayli düz. Böyle bir topografya nasıl oluştu?

Birbirlerine hem benzeyen, hem de benzemeyen iki şehrin hikâyesi birçok soru akla getiriyor. Soruların çokluğu, bir soruyu unutturmamalı: “Herkes için eşitlikçi daha iyi bir düzen aramaktan vazgeçmememiz lazım, değil mi?”

Sırtını dağlara yaslamış, iki yönde de dağları delip geçen nehirlerin arasına yerleşmiş. Fabrikalar, dev bir liman ve kilometrelerce uzanan plajlar bir arada, neredeyse iç içe. Hangi şehir, böylesi
bir ilişkiyi iyi yürütüyor olabilir?

Bir futbol takımının şampiyonluğunun bir kentin hayatı için ne demek olabileceğinin en uç ihtimalleri gerçekleşti Leicester’da. Kapitalist futbolun bu ‘tesadüfi’ eleştirisi,
uzun süre ilham verecek.

Aaron Renn’in bir kitap değerlendirmesi üzerine notlar.