« İnşa etmeyen düşünce olmaz. […] Düşünsel etkinlikle yoğrulmayan inşa olmaz. »

Bağlamını ve referanslarını yitirmiş hâlde duran bir yıkıntı ve yıkımın geçmiş ile gelecek arasında yarattığı boşluk... Reiche, merdiveni üzerinden arkeolojik bir yıkıntıya değil, yıkıntı hâlindeki
İller Bankası binasına baksa ne görür?

Mimarlığın büyüsü yaşama alanları yaratarak durumları, insanları, algıyı, hareketleri, hayatı değiştirebilmekte.

Biri iskelete benzeyen sazdan yapılmış bir fil; güvenli parkları, meydanları, yürünebilir kaldırımları hatırlatıyor. Diğeri ise bronz bir Pompei fili; farklı zaman ve çelişen durumların aynı anda hissedildiği huzursuzluğu çağrıştırıyor.