İnsan gücünün yerini makinelerin alması işleri kolaylaştırıp insana zaman tasarrufu sağlayacağına, beklenenin tam tersi oldu. Üretimin hızlanmasıyla birlikte sistem, bir “zaman hırsızı” gibi, insanın her anını elinden aldı. Hız yaşam için de gerekli hâle geldi.

Bilgi çağında bir yandan kutsallaştırılan bilgi diğer yandan değersizleştiriliyor mu? Hangi bilgi değerli? Tüketim çağında insanların bilgiye yaklaşımı nasıl? Cahil ve ilkel diye adlandırılan insanlar gerçekten öyleler mi?