1923 doğumlu bir Cumhuriyet çocuğunun, küçüklüğünde Bozcaada’da arkadaşlarından öğrenip, nakaratını unutmadığı hâlde adını hatırlayamadığı Rumca bir şarkının izini sürmenin göç, kimlik, dil ve bellek üzerine düşündürdükleri.

« Ben 1923’te doğdum, 1821 isyanı sonrasında Mora’dan gelenler,
benim doğumumdan bile 100 sene
evvel gelmişlerdi. 100 sene
unutmak için yeterli bir zaman. »

Bozcaada’ya her gelen, adalı olmak karşılığında, adanın usullerini benimser, bir yandan da ona kendi yanında getirdiklerinden bir şeyler katar.
Adalı kimliği neye benzer; bileşenleri nelerdir ve bu bileşenler nasıl bir tarihsel süreçte ortaya çıkmıştır?

Aile, kimlik, aidiyet, bellek, köken gibi kavramlar sofrada somutlaşıyor.
Ada sofrasında yemek yemek de güneşi batırmak da ayini andırıyor. İlki iştah, heves ve hareketle, ikincisi ise huşu, sessizlik ve hayranlıkla şekilleniyor.