Şehirden ve insanından kopuk festivalin ulusal seçkisi, hikâyelerin “fazlaca erkek” olmasına karşın hayli iyiydi.

Hayatın rutinine ayak uydur(a)mayan
bir müzisyen, tembellik, flanörlük, üretkenlik, çalışma tutkusunun istismarı ve kent üzerine.

“Ezici çoğunluğu kentlerde yaşayan bir toplumun sinemasını taşradan çıkartıp şehre yönelten” ve ortak noktası trajikomedi olan üç yerli film… Onları ayrıştıran ise yönetmenlerin meselelere bakışı ve oluşturdukları politik dil.

Farhadi’nin Elly Hakkında filmi Antonioni’nin Macera’sını hatırlatıyor. Her iki filmde de kırılma noktası Elly ve Anna’nın kaybolması. Bu bağlamda düşünülebilecek her benzerlik/farklılık örneği yeni sorulara neden oluyor.