« Kapıyı bir ‹ şey › olarak düşündüğümüzde onun dinamizmine, onunla etkileşime girdiğimizde ortaya çıkan deneyim yaşatıcı, ruh hâli kurucu işlevine ve bunlara dair anlatılabilecek her şeye ‹ kapı açmış › oluruz. »

« [K]edi toplumunun gündüz düşleri
hep içerilere yönelir. Bir içe kaçış sunan her tür bakış noktası, kedi bireyi için umuda ve olasılıklar dünyasına açılan
bir kapıdır, penceredir. Kediler dışarı bakmaz; bilakis içeri bakarlar… »

« Çizgisel gelişme anlayışına angaje olmayan, tüketim odaklı bir ilerlemenin nihai amaç olarak görülmediği
bir tasarım uğraşı mümkün müdür? »

1979 Dünya Çocuk Yılı’nda Ankara Belediyesi, çocuklara armağan olarak kitap dağıtmak üzere Bir Milyon Çocuk Kitabı projesini gerçekleştirdi. Kitapların basıldığı kâğıtlar bizzat çocuklar tarafından sağlandı.

Türkiye’de çocuk edebiyatının
Arkadaş Kitaplar’la başladığı söylenebilir. 1970’lerin ikinci yarısı boyunca Türk ve dünya edebiyatından rengârenk bir seçkiyi çocuklarla buluşturan dizi, çizerleri ve görsel kimliğiyle de hafızalarda yer etmiştir.

Araf’a düşmüş bir nesne,
“arzu edildiği takdirde bütün hayati fonksiyonlarını yerine getirebilecek durumdadır. Ama onu hayata
—insanların gündelik hayatına—
bağlayan bir hat kesilmiş gibidir.”

Türk Amerikan dostluğunu işlerken,
iki ülkenin dünyadaki ‘hürriyet’ mücadelesinde öncü rolünü vurgulayan ve Amerika’nın Sesi Radyosu için
ABD’de kaydedilmiş şarkı üzerine.

Sermayeye değer kazandırma sürecinde spesifik olarak metanın bedeni üzerinde icra edilen işlemlerin rolüne ilişkin.

İnce belli çay bardakları “gündelik yaşamın katmanları arasına iliştirilmiş birer kitap ayracı gibi.” Geçmişi şaşırtıcı biçimde belirsiz bu bardaklar gerçekten Türk çay kültürüne mi özgü?

« Günümüz tüketim nesnesinin en büyük başarısı kendi üretim sürecine dair bilgiyi tüketiciden esirgemesidir. Herhangi bir nesneyi, tüketim ürünü kimliğine sokan şey endüstriyel üretim sistemine mahsus bir silme işlemidir. »

Bağımsızlık, modernlik, mekân ve zaman üzerinde hakimiyet, güç, devinim,
sürüş hazzı, başarı… Bu kavramlar, otomobile sahip olan insan açısından
bir kazanımı ifade etmekle kalmaz, toplumsal hayatın zihinsel temsili içinde otomobile yeni bir rol daha biçer.

« Bir silgimizin olması bize çekinmeden, dolu dolu yazma cesareti mi verir? Yoksa o silgi bir sonraki sözcükte tökezleyecek oluşumuzun meşum
bir işareti midir? »

“Dolmak ya da doymak bilmeyen kocaman bir teknolojik mideyi andıran sepet, kişiyi devamlı içine yeni nesneler atmaya davet eder.” Kim marketten boş bir alışveriş arabasıyla çıkmak ister?

Saç jölesi “‘isyan bastıran’ briyantinin aksine, saçı isyana teşvik eder.
Bu yüzden briyantin gibi pop kültürün ana akım sularında değil,
reddi cisimleştiren karşı kültürün
dip akıntılarında kendine anlamlı
bir yer bulmuştur.”

« Dolmuş ne menem bir araçtır?
Kim nasıl tasarlamış, nasıl yapmıştır bu araçları? ... [B]u araçlar bizim modernist ve hayli nezih tasarım aklımız ile bir noktada buluşuyor olabilir mi? »

« Hayatım koleksiyondan ibaret değil, fakat koleksiyonun kendine ait bir hayatı var… ilgi bekleyen, sorumluluk veren, yer yer beni yöneten bir varlık. »