« Yazılarımdaki karakterlerin kendi seçimi olmayan hiçbir konudan söz etmem. Yaşadıkları yer, zaman, dönem, ad, soyadı, bunları kullanmam.
Benim kendimi beğendirmeye çalıştığım herkes yetimdir, hepsi masumdur. »

« Sabırlı değil o kadar. Ayakkabılarını boyuyor, kadifeyle parlatıyor. Kahvesinden biraz içip ayakkabılarını giyiyor. Bacak bacak üstüne atıyor. Sonra koltuğun biraz ucuna doğru gelip ayaklarını yan yana yere koyuyor. »

Kotçu Asım’ın küçük dükkânında “basketbolla yatıp kalkan ve çantasında kenarlarında Converse amblemi çizilmiş Raf ayakkabıları taşıyan birisine” kurulmuş bir tuzak…

Mültecilere giysi dağıtan bir merkezde, Afgan bir mültecinin arzusundan hareketle gerçekleşen fotoğraf projesinin düşündürdükleri üzerine.

« [K]adın hiçbir şey söylemeden terlikleri ayağından çıkartıp adamın giymesini bekler. Uzun sessizlikten sonra duyulan ilk replik ‘sanki meleklerin derisini yüzüp ayağıma giymişim gibi’ olur. »

Cinsellik odaklı bir hikâye ve bir fotoğraf eşliğinde paylaşılmış olan Sebastian Erraruiz’in “12 Sevgili İçin
12 Ayakkabı” projesi, cinsiyetçi erkek bakış açısı, topuklu ayakkabı, güç sembolleri, güç dengeleri ve kadının gücü üzerine düşünmeye neden oluyor.