Kabalayla, operayla, transestetikle, deontolojiyle, transandantalizmle ve dahasıyla hemhâl bir black metal.

Enis Gümüş’ün “hiçbir kefeye sığmayan” ve her dinlemede yeni düşünceler üretilmesine imkân tanıyan albümü Tahkir üzerine.

« [E]kstrem metalle birlikte metal hem tek boyutlu bir tür olmayı bırakıp çokboyutlulaşıyor hem de üretmiş olduğu sesselliğin niteliğinin [kolayca] kodlanamayacağı bir çevrime giriyor. »