Paris muhabiri hayalperest Agah Hüseyin’in balonla seyahati, bulutlar arasından Paris’e bakış ve İstanbul’un ilk kuşbakışı fotografisi üzerine.

Gazeteye benzer, ciltlenmemiş ve hızlıca üretilmiş bir yayın. Bir tarafta eski, daha yeşil bir Taksim Meydanı’nın fotoğrafları, diğer tarafta Frederic Lezmi’nin cep telefonuyla çektiği şipşaklar, Gezi’den anları gösteren.

Yaşanmış olaylar seçkisinin
–bireyin kendisini ifade edebilmesi için önemli– beş farklı başlık altına dağıldığı bir Taksim Meydanı zaman çizelgesi.

Harbiye yönünden Taksim’e çıkışta
irili ufaklı binalar içinde öne çıkan
Aya Triada Kilisesi, kilisenin sokağı, sokağın adı, “müsbet ilimlerle dini ilimleri birleştirmeye çalışan”
Kâtip Çelebi ve kubbeler üzerine.

Maço erkek kültürünün baskın hâle gelmesiyle cazibesini kaybeden gazinolar ve feminist kadınlar üzerine.

« [P]ratiğin parçası olsak da içinde lale satılan çiçek pazarının ‘kare kare’ çiçekçi kutularıyla, yıllardır yerinde duran ağaçların yerdeki ‘kare kare’ lale dolu saksılarla yer değiştirmesinin anlamını okuyabiliyoruz. »

Mimarlık, rastlaşma ve karşılaşma fırsatları sundukça, birey olduğumuzu, ama yalnız olmadığımızı hatırlıyoruz.

« Meydanların ve bu Meydan’ın da
bir olasılık olduğunu, orada birlikte durulabilmek için de var olduklarını kabul etmek gerek. Kimseyle birlikte durmak arzum olmadı öyle fazla,
itiraf etmeliyim. »

Yaratıcı şehir kültürü vitrinde tüketici kullanımına açar, sermayeyi kalkındırır.