Düşüncelerimiz ve eylemlerimize direnen, bizden bağımsız bir gerçekliği olan bir dünyaya erişim sağlayan bir sanatsallık söz konusu olabilir mi?

İnsanmerkezcilikten arındırılmış, akılcılığa dayalı, yorum ve estetik alımlamadan bağımsız bir sanat mümkün olabilir mi?

Çağdaş sanat yorumun ve öznelliğin kıskacından kurtulup nesnel bir dünya anlayışı sağlayabilir mi? Anlamı ve varlığı deneyimde yatmayan bir sanat yapım şekli de mümkün olabilir mi?