Philippe Grandrieux’nün sineması bedensel yoğunlukları film imgesinde billurlaştıran bir sinema.

« Sessel düşlem müziğin yegâne sessiz hâlidir [ve] göndermesini belleğin huzurunda tarihe karışmış sesselliklere yapar. […] Gerçekliğin birtakım kesitlerindeki gerçek olarak kabul edilebilen şeylerle vuku bulan sanal bir performansın adıdır sessel düşlem. »

Nam June Paik’ın Electronic Superhighway’i imaj yaratan bir makine olarak televizyona kendi imgesini bahşeder. Televizüeliteyi zamansal, algısal ve düşünsel boyutlarıyla işler.

D.W. Griffith’in filmlerinde paralel montajın üç farklı modu vardır: kesişimli, eşsüremli ve kesişimsiz. Bunların sonuncusu ise ilk ikisine kıyasla özeldir; zira paralel montajın denemesel bir hâlinin göstergesidir.