Pek çok altkültür hareketinin beşiği olan Ankara’da altkültürün yeni soluklarının izinde Roll dergisinden Yermekân’a uzanan bir keşif yolculuğu.

Budapeşte’de ortaya çıkmış, Macaristan’ın yeraltı müzik sahnesi ve altkültürünün etkisiyle şekillenmiş fanzinler üzerine bir keşif anlatısı.

Fanzini fanzin yapan nedir?
Hangi gerekçelerle fanzinci olunur? Dijital sosyal medya çağında
neler değişti?

« Mahlaslı, isimsiz fanzinler kişinin kimliğini saklar, egosunu tatmin eder, fakat neticede bu ego tatminin aşırıya kaçmasını da engellerdi. Mesele ben değildi, ama bir yandan yine de bendi. »

Çağlan Tekil’in “Türkiye’nin dışarıya açıldığı, dışarısının da Türkiye’ye doğru genişlediği bir dönemde” yayımladığı
ve metal müzik kültürü için basılı bir kamusal alan hâline gelen fanzin/dergi Laneth üzerine.

“Bahse girerim ki siz bizden, bizim sizden nefret ettiğimiz kadar nefret etmiyorsunuz” —Johnny Rotten

“Türkiye’de fanzin ve hatta yeraltı edebiyatı için bir şeyler yapıldıysa şayet, bunda 90’lar gençliğinin yanı sıra Girdap’ın da rolü büyüktür.” Girdap, fanzin üretimi ve dağıtımı konusundaki ısrarıyla, birçok kişinin söyleyeceği sözü duyurmasına katkıda bulunmuştur.

Nightly build minik, fotokopiyle üretilen ve felsefi metinler, şiir, rüyalar, imgeler ve fragmanlarla dolu bir fanzin; the bridge ise onun “köprü” temalı ve atölye sonucu ortaya çıkan on birinci sayısı.

Kendinden sonra gelen birçok fanzini etkilemiş olan Mondo Trasho, kimileri için Türkiye’nin ilk fanzini. Fotokopinin tüm imkânlarından yararlanmakla kalmıyor, el yapımı foto manipülasyon, kolaj, cut up gibi tekniklerle birlikte sayfa düzeniyle de oynuyor.

Erken internet çocuklarının yeni öğrendikleri teknolojiyle kurdukları ‘melez’ ilişki üzerine: internetin dehlizlerinde yabancılarla sohbet etme dürtüsü, kişisel blogların bütününde kolektif bir günlüğe dönüşmesi, internette bir iz bırakmaya dair istek...