David Lynch’in 2001 yapımı başyapıtı Mulholland Drive, Los Angeles’ı mesken edinen karanlık güçler, kişiler arası kimlik değişimi ve rüyasılaşan gerçekliği odağına alan bir neo-noir. Bir tam teşekküllü Hollywood metafiziği.

Quentin Tarantino’nun Once Upon a Time… in Hollywood’dan uyarladığı Once Upon a Time in Hollywood romanı üstüne.

Sinema artık gerçeklikten yoksun, illüzyonlarını yitirmiş, hakiki bir imge üretmesi imkânsız bir sanat. Görsel efektlere boğulan, hareketi kusursuz ve dokusu pürüzsüz kılınan film imgesinin ürettiği tek bir şey var: Simülasyon.

« Erkin Koray’ın tabiriyle o devirlerde uzayda hasıl olan elektrik belli ki müziğin yanında sinemayı da etkiledi; manyetik alan kaybolunca elektrik de gitti. Neyse ki Tarantino doğru zamanda, doğru yerdeydi. »

« Bu seferki grevde, çevrimiçi izleme platformlarındaki yayın hakları ile yapay zekânın içerik üretimine olası etkileri masaya yatırıldı. Özetle, değişen ve gelişen teknolojiler yine ana sahnede. »